کبوتر بازی
فرهنگ کبوتر بازی وکبوتر داری 
 

ماده سبز

کفترهای غریبه­ای که به آسمان بالای بام کفتر باز نزدیک می­شوند و به سختی به دام او پا می­نهد! آخر غریبه­ها چند جورند! برخی­شان خیلی راحت می­آیند و می­نشینند و به آسانی توی قفس می­روند! اما برخی از «غریب»ها هستند که تا بنشینند روی پشت بام خانه کفترباز، چندین مرحله را طی می­کنند و هر بار که به بام نزدیک می­شوند، یاد «خانه»، آنها را دوباره به اوج آسمان می­کشاند و کفترباز را به تقلا می­اندازد تا «غریب» را دوباره به پایین بکشانند. کفترباز اما دست از امید نمی­شوید، چرا که می­داند این «غریب» می­تواند چگونه «آشنایی» گردد! او نیک می­داند که وفاداری به «خانه» پیشین، نشانی از وفا به خانه جدید است!

این «غریب»ها هرگز مستقیما به بام خانه بیگانه پا نمی­گذارند! نخست چند خانه آن سو تر!  بعد این سو تر! و کم کمک با «بیم و امید»، با دل کندن لحظه به لحظه از آن و دل دادن به این نزدیک می­آیند! دم­دم­های غروب که می­شود، رضایت به بام و دام نو می­دهند، اما هنوز یک حرکت کوچک و مشکوک کفترباز می­تواند «غریب» را بلند کند و روز از نو و روزی از نو!

شب، لابلای هاله­هایی از تاریکی و ترس و سرگشتگی، درست مثل کودکی در شهری غریب و رها شده در بزرگراهی، اسیر و دستگیر می­شود! چنان قلبش می­زند که باور نمی­کنی تا صبح بماند، یا اگر ماند، هرگز دل بسپارد! ­چنین اسیر یاغی­ای، بی­درنگ «قیچی» خواهد شد (حدود پنج و گاهی ده تا از پرهای اصلی کفتر را می­چینند تا نتواند بیشتر از یکی دو متر بپرد). آخر کفتری که راحت به دام افتد قیچی نمی­شود، پرهاش را با نخ می­بندند و بعد از چند صباحی پر می­دهند. اما «یاغی» بعد از شش ماه، یا گاه اگر نشان اصالتی در آن باشد بعد از دو سال اجازه پرواز می­گیرد. در طول این زمان کفتر «خاطره» خانه قبلی­اش را از یاد برده و به اصطلاح "جلد" می­شود. کفترهای خوش­خاطره را در کوزه می­اندازند تا ذهنشان پاک، پاک شود!

روز پرواز «یاغی» فرا می­رسد و در چنین روزی اجازه نمی­دهند زیادی بالا برود، چرا چون امید زیادی به دوباره نشستن این کفترها نیست. «ناجلد» خطا خواهد کرد، این را تجربه چندین ساله کفترباز گواهی می­دهد، او پیر این راه است، «ناجلد» هرز می­پرد، بحثی در این نیست، باید مواظبش بود، می­توان، یعنی طبیعی است که دل­نگران بود که هرگز برنگردد!

معدود دفعاتی هست که کفتر ِنخستین­بار برخواسته بلند شود، اوج بگیرد، بعد از نه-ده-دوازده ساعت پرواز، بنشیند، بی­آنکه لحظه­ای هرز پریده باشد. اگر بدانید چه دلهره­ای گریبان کفترباز را می­گیرد، هنگامی که این کفتر در اوج اوج است! ناجلد هر چه بالاتر می­رود، امکان گم­شدنش را در این راه ِ نابلد، بیشتر و بیشتر می­کند. هرچه خطاها کمتر باشد، اصالت کفتر بیشتر بر پرده می­افتد. کفتر چرخ می­زند، و کفترباز که مست این پرواز پاکیزه است، همراه با هر موج از این اوج چه لعنت­ها که بر خود می­فرستد و چه سوگندها که ((اگر برگردد، نمی­گذارمش دیگر بپرد))! و اگر بدانید که چه لذتی دارد که «یاغی» با همان وفاداری که از آن سراغ می­رفت بر می­گردد و می­نشیند! این ظلوم جهول که بلی می­گوید!...

«یاغی» منش و کنش منحصری برای فرد ِ خودش دارد. «شخصیت» دارد! یکتاست! با هر کفتری جفت نمی­خورد، هنگام پراندن نیازی نیست که «او» را با نی دنبال کنی، فقط کافی است که صدا کنی­اش تا چند دقیقه بعد در اوج آسمان باشد. راه رفتنش، سبک دانه برچیدنش، آب خوردنش و نگاه کردنش با «دیگران» فرق دارد. به هنگام ایستادن سینه سفتش را جلو می­گیرد، گردنش بلند است، قدمهایش محکم و پر طمطراق، کتفهای پر زورش را طوری قرار می­دهد که گویی هر لحظه آماده پریدن است.

کفترباز بیشتر «عمر» خود را با این «یاغی­»هایی سپری می­کند که معمولا هر چند سال یک بار یکیشان پیدا می­شود و چند سال بعد، در اوج پرواز و اطمینان اسیر باز یا قوچی می­گردد! و بزرگترین درد یک کفترباز لحظه­ای است که این « قاتل­عزیز» در آسمان ِ خدا، در چنگال شاهینی دست و پا می­زند و از دست او کاری ساخته نیست جز «خیرگی»! قرقی، ناجوانمردانه، جلوی چشم کفترباز پرهایش را روی آسمان خوشه­خوشه می­کند و با حرکت پنجه­هایش روی بام، روی سر او رها می­کند و بعد کله­اش را... ! کفترباز، غرق در سکوتی مرگ­بار، مات و مبهوت، با چشمانی پر از اشکی که هنوز نمی­ریزد –  خشم و حسرت راه اشک را می­بندد- و دلی مملو از درد و شکایت به آسمان خیره می­شود، آنچنان که گمان نمی­کنم هیچ «عارف»ی هرگز چنین به آسمان، به«آسمان ِخدا» نگریسته باشد! گویی پرهای خود او است که در مشت قوچ است و با هر تکانی که کبوتر می­خورد، چنگال تیز قوچ تا عمق استخوانش فرو می رود و مغزش را می­لرزاند...

... هم-سایه­ای داشتیم، کفترباز. «غریب»ی گرفت که من آنجا بودم؛ «ماده­سبزه»! پاییز بود، سوز و سرما و باران بود و باد امان نمی­داد تا چشم­ها را باز کنی و به آسمان بدوزی. «ماده­سبزه» از اوج آسمان فرود آمد. مگر می­نشست لاکردار! یک نیم­روز ممّد را معطل ناز و کرشمه خود کرد. ممّد حریفش نشد و عاقبت، تاریکی و سرما مجبورش کردند. شمایلی شبیه کفترهای چاهی (کبوتران وحشی) داشت و از همان چالاکی و پرزوری برخوردار بود. چند برابر دیگران از پرواز محرومش کردند و سرانجام پر گرفت! بار ِ نخست که پرواز کرد اصلا قرار نبود که بپرد، اما «ماده­سبزه» همیشه همین طور بود. وقتی کفترهای دیگر را ممّد شوت می­کرد هوا، «یاغی» خودش بلند می­شد، پنجاه یا صد متری را درجا، به سان هلیکوپتر روی پنجه بالا می­رفت و یک بازی می­زد (هنگامی که کفتر روی هوا دو پایش را توی گوشش می­کند و یک ملّق می­زند) و در جهت مخالفی که بازی­اش را شروع کرده بود، به شکلی ضرب­دری دور می­زد و بالا می­رفت! کفتربازهای دور و اطراف، کمی بعد می­آمدند تا این «نمایش­پرواز» را بدون بلیط  و سانسور از نزدیک تماشا کنند! «ماده­سبزه» تا چشم را به هم می­زدی در اوج آسمان بود، وقتی که بالا می­رفت در هر جای آسمان که بود، دم ِ قاشقی­اش را باز نگه می­داشت. کفترها فقط موقع نشستن دمشان را کاملا باز نگه می­دارند. این حرکت غیر معمول «ماده­سبزه» زیبایی غیر قابل توصیفی به پرواز می­داد. «ماده­سبزه» استثنا بود، اما سه ایراد داشت. اینکه نوکش کمی از حد معمول بلندتر بود و دوم اینکه با کفتر نری جفت خورده بود که تنبل و هرزه بود. به خاطر ایراد نخستش می‌خواستند به پولش بدهند، اما ممّد، بر خلاف هرگونه منطق عقلانی، و با پافشاری‌ای که تنها از احساسی درونی نشآت می­گرفت مانع شده بود که «ماده­سبزه» را به دست آن قافله بسپارند...

به هر حال «ماده­سبزه» نخست بار برخواست، ده ساعت پرید و در همان جا که بلند شده بود فرود آمد، بی کم وکاست! همه متحیر بودند و ممّد از پوستش بیرون می­تراوید. هر بار که هوایش می کرد قسم می­خورد که اگر پایین بیاید قیچی‌ش می­کند. خصوصا آنکه «یاغی»، دم­اش را در هوا باز نگه می­داشت و «بازی­دار» بود. یعنی خوب ملّق می­زد. و اینگونه کفترها در خطر شکار شدن هستند. چرا چون قوچ درست در این لحظات است که از راه می­رسد، موقعی که همه چیز در «تعلیق» است و هوش بر جای نه! و این همان ایراد سوم «ماده­سبزه» بود.

فکر می کنید که چه شد؟ بعد از هشت سال که «ماده­سبزه» در سرما و گرما وفادارانه پریده بود، حتی گاهی شب را به پرواز ادامه داده و روز خسته و درمانده بازگشته بود، در یک آن، درست مانند انسان عاقل و بالغی قهر کرد، از روی پشت بام بلند شد و رفت و هرگز پشت سرش را هم نگاه نکرد! چرا؟ چون نر هرزه و احمقش با ماده‌ای دیگر جفت خورده بود!

ممّد چند شبانه روز نخوابید و «چراغ» بالای بام را روشن نگه داشت! بعد از دو سال که خانه‌شان را دو طبقه کردند، همه چیز را در پشت بام مثل روز اول کرد تا اگر «ماده­سبزه» برگشت، پشت بام را بشناسد! هر بار که کفتری از دور دستها نزدیک می­شد که «پیراهن»ی سبز  بر تن داشت یا چیزی شبیه به آن و حتی گاه بی­شباهت با آن، ممّد غوغایی به راه می­انداخت که بیا و ببین اما...

ممّد هنوز بعد از دوازده سال «منتظر» است! منتظر که برگردد! توی چشمهاش از بس که «چشم به راه» بوده نقش «ماده­سبزه» بسته است! هر بار می­گویم؛ ((ممّد ولش کن پسر دیگه برنمی­گرده)). ممّد، این یکه بزن محله که هیکل و اندامش به اندازه‌ سه تا آدم معمولی است، با آن صدای زمخت و ریش و سبیل پر پشتش، چشمهای نمناکش را به آسمان می­دوزد و می­گوید (( شما نمی­دونید)) و من در خودم ادامه می­دهم ((بله ما نمی­دانیم­، لابد آنچه شما می­دانید!))، و بعد هم نفسش را با یک آه مطلقا عمیق بیرون می­دهد و می­گوید ((یه روز برمی گرده! حالا می­بینی!))... چه خونی به پا کرده بود این «ماده­سبزه» در این سرزمین خشک ِ دل ممّد و او باز می­گفت؛ ((شما نمی­دانید!))... منتظر بود، و ماند، مردانه در آن راه خون­آلود ماند. او "اتوپی و انتظار" (برمی­گردد، ملاقات خواهم کرد، پیروز خواهم شد...) را به "پیشداروی" (برنمی­گردد، هرگز ملاقاتش نخواهم کرد، شکست خواهم خورد...) ترجیح ­داد.

ممّد ِ سی و هشت ساله، «ذکر»ش شده بود «ماده­سبزه»، سرش همیشه به هوا بود، با زمین بیگانه! اگر یک روز درهای آسمان را می­بستند خفه می­شد! در جاهای سقف­دار احساس خفگی می­کرد! «غریب» شده بود این صیاد «غریب­گیر»!

روزی که «ماده­سبزه» رفت، حقیقتا روزی عادی نبود! هیچ کس جرات نمی­کرد طرف ممّد برود. چسبیده بود به خرپشتی که از آنجا مسیر رفتن «ماده­سبزه» را می­توانست ببیند و تا شب همان جا خشکش زد، تمام کفترها را پرانده بود و هیچ کدامشان حق نشستن نداشتند و روی پشت بام همسایه با ترس و لرز فرود آمده بودند، یا پشت کولر یا گنجه آرام و حرف­گوش­کن توی لاک خود کز کرده بودند. «هاویه»ای رخ داده بود، با نبود «او»! گویی عالم را از برای «ماده­سبزه» خلق کرده بودند!

چقدر ممّد نذر و نیاز کرد که «ماده­سبزه» برگردد! از آن به بعد بود که آنقدر علامت امام حسین را بلند کرد تا کمرش درد گرفت و تنش را داد زیر دست «تیغ»! تیغ جراح! نیمه شعبان برای ممّد شمیم «ماده­سبزه» را همراه می­آورد! چنان خشوع و تواضعی در این «یاغی» محله نهفته شده بود که تبدیل به یک بچه‌ معصومش کرده بود. صدایش آنقدر به آدم نزدیک بود که وقتی حرف می­زد حس می­کردی صدای دورگه و گرفته‌ ایوب است که لرز لرزان سخن می­گوید!

وقتی که ممّد آه می­کشد آدم می‌شکند، وقتی که می‌خندد انگار دنیا می‌خندد. چشمهای او مثل دریاست...دلش پر ِخون است... سرش همیشه به هواست... همیشه چیزی در دلش می­شکند... راضی است... زندگی بخور و نمیری دارد، ثروت پدری­اش را به باد داده است، به «باد»! به فکر جمع کردن پول نیست، سرکارگر یک گاراژ مکانیکی است ...

کفتربازهای حسابگر امروزی دیگر به کفترهای خوب و اصیل پر پرواز نمی­دهند.  قیچی­یشان می­کنند تا جوجه­هایشان را یا تخمهایشان را بفروشند. خودشان را از لذت دیدن پرواز کفترها محروم می­کنند تا آنها را همیشه در قفس «داشته» باشند... ممّد اما کفترهایش را باز هم هوا می­کند، با آنکه از هر کسی بهتر با «اتفاق­شوم» آشناست (نگاه کنید به «طلوع» اخوان: بالهاشان نیز سرخ است/ آه شاید اتفاق شومی افتاده ست!)

ماده سبزه «عمر» ممّد بود! حتی موقعی که سر کار بود یا در مهمانی فقط به «ماده­سبزه» فکر می‌کرد، با او حرف می‌زد، او را در خواب می‌دید، با او غذا می‌خورد و گاهی قاشقش را عوضی توی دهان «او» می‌گذاشت، گاهی اشتباهی با او با «اوی خود» در پارک قدم می­زد ...

 ماده سبزه «عمر» ممّد بود و او پروازش داد! و این عین وفاداری است و امید امید امید! امیدی که به انتظار آغشته است... یکی می­گفت او تا وقتی انتظار می­کشد، کبوترش "دارد بر می­گردد! " ... و ممّد که این «رنج»، «انتظار»، «بیم و امید» و «وفاداری» او را از موضوع رنج و انتظار و امید و وفاداریش فراتر برده و بود و می­برد! خودش، «خود» ممّد بدل شده بود به رنج و امید و انتظار ِ وفاداری که لحظه به لحظه بزرگ­تر می­شد و فراتر می­رفت! با «ماده­سبزه» از آن «ماده»ی«سبز» می­گذشت! و رنگ­های شبیه به آن و حتی گاه رنگ­هایی که هیچ شباهتی به آن نداشتند!

 

[ جمعه بیست و چهارم آبان 1392 ] [ 19:14 ] [ صادق ] [ ]

 


 

 دوستان بسیاری از ما سوال کردند که تخم را تا چند روز می شود نگهداری کرد و در زیر کبوتر دیگری قرار داد اینجا که الان این بحث پیش امده با توجه به شرایط زیر می توانید تخم را بین 5 تا 10 روز نگهداری کنید ولی شرایط زیر در سالم ماندن تخم بسیار تاثیر گذار هستند که به شرح زیر می باشد

1- در یک جای خشک و بدون نم و رطوبت

2- در یک جای خنک باشد

3- در بین پنبه قرار بگیرد

4- در یک جای تاریک  و ازتابش نوربه ان باید جلو گیری کرد

5- به هیچ وجه تکان شدید نخورد و ضربه ای به تخم وارد نشود

نکته بسیار مهم : شما باید زمانی که کبوتر تخم اول را که گذاشت تخم برداشته شود یک تخم باطل علامت دار در زیر ان بگذارید تا ماده قهر نکند و بعد از انکه تخم دوم را دوباره گذاشت باید به سرعت برداشته شود اگر تخم اول را برندارید و بعد از تخم دوم ان بردارید چون بعضی ماده روی تخم از روز اول می خوابند نطفه بعد از دو روز خواهد گرفت و پس از برداشتن شما دیگر فایده ای ندارد و موجب ابطال ان خواهید شد  تخم کبوتر بسته به دمای هوا بین 17 تا 22 روز متفامت است و جوجه ها تا30 یا 45 روز جیره خوار پدر و مادر هستند البته به جفت هم بستگی داره.

اگه پس کبوترت سالم باشه زود جفت نخوده باشه 1 هفته دیگه تخم میکند به شرط تغذیه خوب

تقدیم به آقا مهدی شرمنده بنده درگیر امتحانات دانشگاه میباشم دیر به دیر آپ می کنم

دوستانی که نظر یا سوال می پرسند وبلاگ یا ایمیلشونا بذارن تا مستقیما" به آنان پاسخ دهم

با تشکر

 

 

[ چهارشنبه بیست و چهارم خرداد 1391 ] [ 16:50 ] [ صادق ] [ ]

در وبلاگ دوست خوبمان سعید هم نتایج گروی ایشان آمده که به نظر بنده 6 ساعت پرش برای 500 عدد کبوتر در این هوای گرم و طاقت فرسا نتیجه بسیار بسیار خوبی می باشد تبریک میگم به ایشان و آرزوی موفقیت برای ایشان و آقای بابک ارباب خسرو را داریم.

با توجه به اینکه در تیرماه هستیم و دوستان مشغول پراندن کبوترها هستند چند توصیه برای دوستان عزیز دارم البته به قدر کافی در مورد کبکیها و نحوه آماده سازی آنها و سایر موارد توسط استاد فرهیخته و ارجمند جناب آقای دکتر تهرانی عزیز و دیگر استاد ارجمند جناب آقای مهندس مهدی زاهدی به کرات در سایتهای وزینشان مطلب نوشته شده است و از نظر اینجانب دیگر مطلبی باقی نمانده تا در مورد آن برایتان بنویسم اما تصمیم دارم چند نکته درخصوص کل مسائل مطرح شده برایتان عرض کنم امید که مقبول نظر قرار گیرد.

دوستان عزیز کبوتر پرانی غیر حرفه ای، نگهداری از کبوتر و ساختن و آماده سازی آن ورزش بسیار ساده ای است و نیازی نیست حتماً همه ما از فرمول و قاعده خاصی پیروی کنیم آیا آن کودک 10 ساله که کبوترانی در داخل حیاط منزلش نگهداری میکند و بعضی از آنها 7-8 ساعت میپرند از فرمول و قاعده خاصی استفاده میکند؟

فرمولها و قواعد معمولاً مفید برای کسانی است که از گله های بزرگ کبوتر و با تعداد بسیار زیاد نگهداری میکنند بودند دوستانی که از بنده پرسیده اند زمان آبدهی، نحوه دان دادن، زمان پراندن و سایر موارد مورد استفاده شما چگونه است من در این پست به زبان بسیار بسیار ساده برایتان توضیح میدهم و فقط در چند خط تا شاید در سال آینده مورد استفاده شما قرار گیرد.

فرض کنید شما برای سال آینده میخواهید به آماده سازی کبوترانتان بپردازید:

من بحث خود را از جایی شروع میکنم که شما کبوترانتان را به موقع کبک کرده اید و میخواهید آنها را برای تیرماه اماده کنید.

شما در قدم اول باید کبوتر را مانند انسان و جامعه کبوترها را مانند جامعه انسانها فرض کنید اکثر مواردی که برای انسان صادق است در مورد کبوتر هم مصداق پیدا میکند.

همانطور که قبلاً هم عرض کرده بودم یک انسانی که میخواهد دونده شود در روز اول به سختی یک کیلومتر میدود اما اگر مربی و تغذیه خوب داشته باشد میتواند پس از یکماه 5 کیلومتر یکنفس بدود کبوتر نیز همین طور است. باید برای آماده سازی کبوتر تغذیه و تمرینات خوبی در نظر گرفت.

برای آماده سازی کبوتر اولین قدم تمرینات زیر تور است به عقیده بنده در زیر تور فشار بیشتری به عضلات کبوتر میاید چون همانطور که مستحضرید شتاب جاذبه زمین با افزایش ارتفاع کاهش میابد و کبوتری که در دل آسمان جای دارد فشار چندانی به عضلاتش وارد نمی شود و بیشتر به علت کم بودن شتاب جاذبه بر روی باد سوار است درست مانند چتربازانی که حرکات اکروباتیک در هوا انجام میدهند و بدون اینکه چتر خود را باز کنند بر روی ابرها شناورند و سقوط هم نمیکنند کبوتر نیز همین طور است. اما بر روی بام و زیر تور کبوتر مجبور است وزن خود را تحمل کند و فشار بسیار بیشتری به بالها و عضلات آن وارد می شود.

 

می بایست حدود 10 روز هر روز برای کبوتران برنامه های پراندن زیر تور گذاشت دوستانی هم که تور ندارند می توانند با رودان کردن از یک سوی بام به سوی دیگر این عمل را انجام دهند.

بعد از تمرینات زیر تور نوبت به پراندن کبوترها می رسد پراندن کبوترها می بایست برای اولین بار حدود 11 ظهر انجام شود. بعد از 3 الی 4 مرتبه پراندن در 11 ظهر ساعت را به 10 و همینطور تا طلوع آفتاب به مرور کم میکنیم.

این عمل را باید طوری برنامه ریزی نمود که چند روز قبل از  تیرماه به طلوع آفتاب برسید.

مساله دیگر در مورد اینکه هر روز بپرانیم یا یک روز در میان و یا غیره باید عرض کنم به هیچ وجه نمیتوان یک نسخه کامل برای همه کبوتران نوشت کبوتران ورزیده و به اصطلاح گردن کلفت و خودکار هر روز می توانند بپرند اما بعضیها یک روز در میان و بعضیهای دو روز پرش یک روز استراحت و بعضیها حتی دو روز در میان شما می بایست بر اساس تجربه خود کبوتران را تقسیم بندی کنید که حالا روشش را به شما شرح میدهم.

ابتدا سه روز متوالی همه کبوتران را به پرواز درآورید آنهایی که از ساعتشان کم نشد جزو گروه 1 و کبوترانی هستند که می بایست هر روز پرانده شوند آنهایی را که ساعتشان کم شد را دو روز بپرانید و یک روز استراحت دهید انهایی که ساعتشان کم نشد گروه 2 و آنهایی که ساعتشان کم شد را باید یک روز در میان هوا کنید به این صورت ما در گروهای خودمان کبوترانی داریم که باید 2 و یا حتی 3 روز استراحت کنند. و این کبوتران 2 یا سه روز استراحت کرده شاید از کبوتران دسته 1 هم بهتر بپرند ولی اگر هر روز آنها را هوا کنیم خراب می شوند و اگر گروه 1 را هم استراحت دهیم آنها نیز خراب می شوند.

به عنوان مثال نژاد کبوتران من که از نسل شیر نر هستند باید هر روز پرانده شوند چون در غیر اینصورت چاق می شوند(به علت درشت بودن دیرتر از بقیه کبوتران ساز میشوند) و نژاد ماهروها و سینه طلاییهای بنده باید یک روز در میان پرانده شوند و یک نژاد دیگر خال سبزها و هماها باید دو روز در میان پرانده شوند زیرا آنقدر میپرند که دو روز برای بازسازی بدن و رفع خستگی زمان لازم دارند.

نکته مهم اینکه باید روز مسابقه طوری انتخاب شود که روز گرو روز پرش تمام گروههای کبوتر ما باشد تا به بهتربن ساعت ممکن برسیم.

 

اما مساله دیگر در مورد نحوه دان دادن کبوترها می باشد برای آماده سازی کبوتر پرشی ارزن بهترین دانه می باشد و در کنار آن کمی تخم کتان(دانه های ریزی به شکل بیضی و کمی بزرگتر از ارزن) به نسبت 5 به 1 اما برای اینکه کبوتر دچار فقر ویتامین نشود هفته ای دو بار هم به نسبت 4 به 1 ارزن و قره ماش میدهیم.

به این صورت شما نیازی به دادن ویتامین و سایر مکملها هم نخواهید داشت.

در مورد زمان آبدهی به کبوتران پرشی می بایست نیم ساعت تا یک ساعت بعد از پرش آب به آنها بدهیم. بعد اب از جلوی آنها برداشته می شود و بعد از غذای روزانه دوباره به آنها آب میدهیم.

در مورد آب دادن صبح هم باید خدمتتان عرض کنم من شبها جای آب را از توی قفس بر نمیدارم و آب همواره در دسترس کبوتران است و فقط یک ساعت قبل از پرش چراغ روشن می شود تا کبوتران در صورت تمایل آب بردارند و سپس آبدانیها از داخل قفسها بیرون آورده می شود.

همانطور که توصیه شده یک الی دو ساعت قبل از فعالیت بدنی شدید ما انسانها نباید چیزی بخوریم این مورد در مورد کبوتران هم صدق میکند.

کبوتران من به این شیوه عادت کرده اند و میدانند در صورتی که آب را تا یک ساعت قبل از پرش نخورند دیگر از آب خبری نخواهد بود همه به مقدار کافی اب مینوشند و اکثرا در یک ساعت قبل از پرش  آب خود را مینوشند.

یک نکته ای در خصوص شبهای قبل از مسابقه باید خدمتتون عرض کنم : اگر شما کبوترانتان با این شیوه ذکر شده کنار امدند و عادت کردند  و ساعت خوبی هم کسب کردند چه نیازی به تغییر این روش در شب قبل از مسابقه است؟ با هر تغییری ولو کوچک به رکوردهای قبلی نیز نخواهید رسید.

مگر آن کودک 10 ساله که کبوتر 8 ساعتی میپراند از آبدهی و دان دهی و .. سر در می آورد؟ کبوتر آن کودک به روش نچندان علمی صاحب خود عادت کرده و مهم عادت کبوتر است.

تنها نکته ای که بر اساس تجربیاتم میتوانم خدمتتان عرض کنم نه برای شب قبل از مسابقه بلکه برای کل تیرماه و برای اینکه کبوترهایتان رکورد بیشتری بزنند و به جای میانگین مثلا 6 به 7 برسید خنک نگه داشتن محل زندگی و گنجه ها و قفسها در طول شب است با خنک نگاه داشتن گنجه ها و قفسها می توان به ساعت بسیار بیشتری رسید.

نکته بعدی در خصوص استفاده از مکملها و ویتامینها و آنتی بیوتیک هاست بنده به علت نداشتن تجربه کافی در این خصوص از آنها استفاده نمیکنم و از نظر بنده جز در مواقع احتیاج ضرورتی هم ندارد

 

[ سه شنبه هشتم فروردین 1391 ] [ 12:28 ] [ صادق ] [ ]

بهترین زمان جوجه کشی چه موقع است ؟

چند روز پس از پرش تیرماه و بعد از اینکه جفت ها را خوب تقویت کردیم و یا اینکه در اواسط بهمن ماه که البته به نظر حقیر بهترین تاریخ 10 اسفند ماه است به این دلیل که شما می توانید جوجه را برای تیرماه امتحان کنید. ( پرورش جوجه ها ) همانطور که توضیح دادم زمانی که کبوترانتان اولین تخم شان را کردند در یک دفتر تاریخ بزنید و ثبت کنید تا اگر خدای ناکرده مجبور شدید تخم یا جوجه ای را جابجا کنید با توجه به تاریخ موجود ، تخم را در زیر کبوتری قرار دهید که با آن هم تاریخ است . اگر جفتی تک جوجه داشت و خواستید با جفت تک جوجه دیگر آنرا دو تا یکی کنید حتما" یکی از جوجه ها را با علامت رنگ مشخص کنید تا در زمانیکه احتمالا" آنها شبیه و همرنگ هستند براحتی آنها را تشخیص دهید . نکته : همیشه یکبار در روز ترجیحا" بعداز ظهر برای جفت ها دانه شان را در جا دونی بریزید و به اندازه ای بریزید که بخورند و دان زده نشوند یعنی دانه های آخری را با اکراه بر دارند . دانه شما مخلوطی از ارزن 40 % که بیس اصلی است و به همراه آن 60% بقیه را قره ماش نهاوندی خاکستری ( نوع اردبیلی سیاه و سفت است ) ، کافیشه ، گاودانه و عدس ریز بدهید از گندم بهیچوجه و در هیچ فصلی استفاده نکنید چون مضرات آن بیش از منافع آن است . استفاده از دانه گندم بخاطر داشتن مواد سلولزی علاوه بر بزرگ کردن دستگاه گوارش حیوان سبب اسهال و حتی جایگزینی مواد مضر در بدن پرنده می شود و از اینرو بهتر است برای زمستان و پائیز نیز همیشه ارزن بعنوان بیس و پایه اصلی بانضمام جو ، گاو دانه ، قره ماش ، کافیشه ، عدس ریزهمراه با دان پارس تازه و سفت که راحت پودر نشود و همچنین مراحل پخت آن طبق زمانبندی استاندارد انجام شده باشد که اگر با انگشت فشار دهید به دونیم شود اما پودر نشود در سبد غذایی کبوترانتان قرار دهید . کبوترانتان را طوری عادت دهید که گاهی اوقات هر ماه یکبار سبزیجات خرد شده را نیز مصرف کنند و حتی اگر امکان دارد دو ماه یکبار هم بهشون قدری برنج پخته خیلی خیلی خیلی کم نمک و بدون روغن بدهید که مفید است . توضیح مهم : از آنجا که کبوتران دانه جو را خیلی دوست ندارند در صورت مصرف ، حتما" آنرا ابتداء و قبل از سایر دانه ها بهشون بدهید. اما در مورد جفت های جوجه کشی بایستی تذکری را خدمتتان عرض کنم و شما هم خالهای موافق و هم خالهای مخالف را بدون هیچ محدودیتی می توانید تن کنید مشروط به اینکه طبق معیارهای قبلی واقعا" هر دو جفت علاوه بر تطابق رنگ ونژاد ، شایستگی جفت شدن را نیز داشته باشند و دقت کنید بسیاری از خصوصیات ذاتی و ارثی از طریق عامل خون و وراثت به جوجه ها منتقل خواهد شد بعنوان مثال شک نکنید کبوتری که قبل از پرش ( اول هرز ) یا در بین پرش ( وسط هرز ) و یا در انتهای پرش هرز می کند حتما" خون هرزی دارد و جوجه آن نیز بی شک همان کار را انجام خواهد داد . جوجه ای را که چند روز می دود و بعد باز می گردد درست است که احتمالا" سوی خوبی دارد اما در 80 درصد اوقات همین جوجه کبوتر هرزی خواهد شد و دلیل آن هم اینست که در چند روز دویدن احتمالا" در یکجای بخصوص چندین مرتبه پنجه باز خواهد کرد که همانجا را به اصطلاح شگرد خواهد کرد و در زمانی که در تیرماه بهش فشار آید قطعا" فیلش یاد هندوستان خواهد کرد و حتما" همانجا که شگرد داشته پا خواهد زد ولو اینکه زمان پنجه زدنش خیلی کوتاه باشد پس چنین مسائلی را خیلی دقیق بهش توجه کنید که البته در قسمت کبکی بازی و آموزش مبحث داوری نکات کلیدی راجع به این کبوتران هرزی و اینکه اگر جایی پا زده بودند چگونه تشخیص دهیم را بوقتش خواهم گفت .  پس نتیجه می گیریم آن جوجه هایی که بسیار باهوش هستند و بدون اینکه تار شوند خیلی راحت جلد می شوند بسیار با ارزش تر از جوجه هایی هستند که چند روز می دوند . البته باز توضیح می دهم که در بین جوجه هایی که می دوند و تار شده اند 20 درصدشان بی تقصیرند و بلکه بنا به دلائلی مثلا" بدلیل حمله پرندگان شکاری می ترسند و تغییر منطقه ای می دهند و ناچار به پرسه زدن و دویدن در مناطق دیگر می شوند تا اینکه خانه صاحبشان را پیدا کنند که اینگونه جوجه ها و کبوتران ، حسابشان از دسته قبلی جدا خواهد بود .  . نکته : حتما" زمانی که کبوتران داخل جفت کن را روزانه برای رفع خستگی و نظافت جفت کن ها بیرون می آورید بهشون گل شور بدهید ، ناخن های بلندشان و پاهایشان را که فضولات بهشان می چسبد برای جلوگیری از گسترش بیماریهای قارچی تمیز نموده و آب تمیز هم که باید مرتبا" جلویشان باشد . آب تنی موقتا" از زمان تخم گذاری تا زمانیکه جوجه ها کوچکند ممنوع است . دائما" دقت کنید که جوجه ها خوب دانه گرفته باشند اگر دیدید که از دو جوجه یکی کوچکتر است و دیگری بزرگتر ، بشرطیکه رنگ آن مشخص نباشد آن را با هم اندازه خود جابجا کنید و البته مواظب باشید که والدین جدید متوجه این تغییر نشوند چون ممکن است به جوجه جدید بدلیل اینکه شبیه و هم بوی با جوجه خودشان نیست آسیب جدی بزنند . در حالت دیگر ممکن است جوجه ها قدری کوچک و بزرگ باشند و شما جفتی هم برای تعویض نداشته باشید که در اینصورت بهتر است پس از اینکه به والدین دانه دادید جوجه بزرگتر را بردارید و در محل امنی قرار دهید تا جوجه کوچکتر خوب دانه و اصولا" حقش را بگیرد و بعد جوجه بزرگتر را در جایش قرار دهید و پس از چند روز خواهید دید که جوجه کوچکتر هم اندازه جوجه بزرگتر شده و به آن خواهد رسید .

آماده سازی برای واکسن زدن جوجه ها :

 واکسیناسیون چیست ؟

بدون شک یکی از مهمترین و مطمئن ترین راهها برای پیشگیری از اثرات مخرب بیماری است . در این حالت ویروسها سیستم ایمنی را بر علیه بیماری تحریک کرده و همین امر سبب موفقیت واکسیناسیون علیه بیماریهای ویروسی خواهد بود .

نیوکاسل چیست ؟

 این بیماری ویروسی از خانواده Virus Paramyxo Virdae , Genus Rubula می باشد که متاسفانه در هر منطقه ای با توجه به تفاوت اقلیم منطقه و در نتیجه تغییراتی در ساختار بیماری ، نوع آن نیز فرق می کند وبدتر اینکه عامل بیماری می تواند به مدت نیم ساعت در دمای شصت درجه و بالاتر در مدفوع زنده و فعال بماند اما در PH اسیدی توانایی مقاومت نداشته و دوره بروز و عود این بیماری بین چهار تا هفت روز متغیر می باشد  . با این وجود بعضی از پرندگان قادرند که تا مدت یکسال این ویروس را در خود فعال نگهدارند . با توجه به تفاوت بدنی بین مرغ و کبوتران واکسنهای هر کدام هم متفاوت خواهد بود که ما در وهله اول توصیه می کنیم که اگر دسترسی داشتید واکسن خارجی 50 تایی مخصوص کبوتر( تزریق در ران یا گردن یا عضله سینه ) با مارک CHEVIVAC-P12 ساخت شرکت آلمانی  CHEVITA GmbHتهیه فرموده و مطابق دوزتوصیه شده آن را بکار برید چون چیزی که در کشورمان موجود است واکسن مخصوص طیوراست که آنهم برای همانگونه سویه ویروس ( مخصوص ماکیان ) است . اگر بیماری در کبوترانتان شیوع یافته یا علائمی موجود است حتما" از واکسن با ویروس کشته استفاده کنید چون بعضی از گونه های عفونتها و مایکوپلاسماها و قارچها قادرند اثرات واکسن زنده را شدیدترو فراتر از حد انتظارما نمایند که این بسیار خطرناک خواهد بود . البته با توجه به اینکه کبوتر با دمای بدنی بالاتر به اندازه مرغ نسبت به این بیماری مهلک حساس نیست اما اگر در میان کبوترانتان اثراتی از بیماری نیوکاسل نبود بهتر است به شیوه ای که متعاقبا" خدمتتان عرض می کنم عمل نمائید و آگاه باشید که حقیر سالهاست طبق همین شیوه واکسیناسیون را انجام داده ام و تاکنون مشکلی نداشته ام ابتداء کلیه موارد مورد نیاز زیر را از داروخانه های دامی تهیه فرمائید . آمادگی برای اولین واکسیناسیون جوجه ها در سن چهار هفتگی : 1 - ابتداء محلولی به نام MIXODIL که در قوطی های پلاستیکی یک لیتری باشد تهیه فرمائید و از شروع سه هفتگی جوجه ها به مدت یک هفته و پس از تکان دادن هر بار یک قاشق غذاخوری پر با 5/1 لیتر آب مخلوط کرده ودر جا آبی ها تقسیم کنید . توضیح اینکه این محلول با دارا بودن انواع ویتامینهای ضروری  و همچنین مواد معدنی و عناصر کمیاب نظیر سلنیوم دارای بیش از 15 نوع آمینو اسید مفید و لازم نیز می باشد که دارویی بسیارعالی برای آمادگی کبوتر قبل از واکسیناسیون و یا درمان با سایر آنتی بیوتیکها نیز می باشد . 2 – واکسن کشته دو گانه نیوکاسل – آنفلونزا را تهیه کرده و البته به تاریخ تولید و شرایط نگهداری آن در یخچال خوب توجه فرمائید . ( حتی در هنگام خرید باید آن را در کیسه یخ قرار داده و به منزل برسانید و سپس آن را درون یخچال در جایی که یخ نزند و نور نبیند قرار دهید ) . پس از یکهفته که محلول MIXODIL دادید و جوجه ها وارد چهارمین هفته زندگی خود شدند حال واکسن را از یخچال در آورده و بگذارید دمای آن در حد دمای بیرون بشود و بعد خوب آنرا تکان داده و با سوزن کلفت مخصوص کشیدن واکسن آنرا درون یک سرنگ پنج میل که دارای پنج قسمت ازعدد یک تا پنج است بکشید وبعد سوزن خود سرنگ را سر سرنگ بزنید . مطابق اشکال تشریحی یک نفر کبوتر را وارونه گرفته و پرهای روی جناغ و عضله سینه را با یک پنبه الکلی کنار زده ( پنبه الکلی تنها بخاطر اینست که هم پرها را خوب بکنار خواهد زد و همینکه اگر کبوتری تکراری بود از محل خیس بودن الکل سریع می فهمید که آنرا قبلا" واکسن زده اید و دوباره کاری نخواهید کرد ) و همانطور که ملاحضه می نماییدخط استخوان جناغ نمایان است که شما باید سوزن را در کنار این استخوان و بموازات آن که بعنوان خط نشان برای شماست و پس از هواگیری ، سرنگ را بحالت موازی این خط  وارد عضله سینه نموده و البته دقت نمائید که سوزن بحالت اریب و تنها کمی زیر سطح پوست وارد شود و خیلی آرام سپس به اندازه 3 خط کوچک موازی هم در سرنگ پنج میل دارو را تزریق نموده و یا بعبارتی هر سرنگ پنج میل تنها برای حدودا" هشت کبوتر، حداکثر، ظرفیت دارو خواهد داشت . پس از بیرون کشیدن سر سوزن با یک پنبه تمیزیا اندک فشار سر انگشت جای سوزن و محل باز شده در محل تزریق را به آرامی فشار دهید تا سوراخ ، مسدود گشته و فشار خون دارو را به بیرون هدایت نکند . نکته مهم : بهتر است بار اول ، تزریق را با کمک یک فرد خبره انجام دهید تا دستتان راه بیفتد و دقت کنید بهیچوجه سوزن را عمقی وارد عضله سینه ننمائید که سبب مرگ کبوتر یا آسیب جدی به حیوان خواهید شد . دقت داشته باشید اولین و مناسبترین مرتبه تزریق برای جوجه زمان 4 هفتگی جوجه خواهد بود . پس از این مرحله تزریق ، کبوتر موقتا" دچار یک تب و التهاب خفیف خواهد شد و بنابراین برای به حداقل رساندن این عارضه به مدت 3 تا 5 روز نیز از دارویDIPROSIN PLUS  دیپروسین پلاس یا   DIPROSIN MIX دیپروسین میکس در آب به میزان یک قاشق غذاخوری پر در 5/1 لیتر آب آشامیدنی کبوتران استفاده می کنیم . خواص دیپروسین پلاس :  دارویی ضد درد ، ضد تب ، ضد استرس ،ضد التهاب و اشتها آور میباشد . در هنگام وقوع بیماریهای باکتریایی و ویروسی و یا به دنبال تحریک سیستم ایمنی بدن در هنگام واکسیناسیون ، یکی از مکانیسم های دفاعی بدن افزایش درجه حرارت بدن یا تب میباشد که با افزایش سوخت و ساز بدن و افزایش میزان مصرف انرژی توام میگردد . در این حالت کبوتر دچار بیماری و تب میشود که این دارو مانع افزایش درجه حرارت بدن میگردد ، در نتیجه از اتلاف انرژی جلوگیری میکند . همچنین داروی فوق در شرایط افزایش گرمای محیط و بدن در استرس گرمایی ، دمای بدن را کاهش میدهد .  موارد مصرف : در موارد بروز انواع بیماری ها کنترل تب و درد ، بی حالی و بی اشتهایی و ...  مفید  میباشد . در موارد گرمای شدید برای جلوگیری از استرس گرمایی و یا به هنگام واکسیناسیون های مختلف و انواع استرس استفاده میشود . داروی دیگر که تقریبا همین  کارها  را میکند دیپروسین میکس میباشد.برای تزریق واکسن نیوکاسل در پشت گردن بسیار باید احتیاط نمائید و توصیه می کنم که حتما" چند بار این نوع تزریق را که توسط فردی خبره و آگاه که قبلا" بدفعات آنرا انجام داده بدقت تماشا کرده و حتی زمانیکه می خواهید برای بار اول این نوع تزریق را انجام دهید در حضور همان شخص مربی و الگویتان انجام دهید . بدلیل اینکه محل تزریق واکسن درست نزدیک سلسله اعصاب و رگهای عصبی نخاعی می باشد بنابراین دو خطر همواره کبوتر را تهدید می کند یک خطر فلج دائم و کامل کت کبوتر و دوم خطرفلج کامل اندامها که همراه با یک شوک سریع می تواند باعث مرگ حیوان نیز بشود . بهر حال برای این تزریق می بایست ابتدا پرهای گردن را کنار بزنیم و سپس در ابتداء با یک دست کمی پوست گردن را بکشیم و رها کنیم تا محل تزریق برایمان کاملا" مشخص و تفکیک گردد همچنین با این شیوه پوست و گوشت گردن یا محل تزریق از نقاط خطرموقتا"کمی فاصله پیدا می کند و ما بهترمی توانیم محل تزریق سوزن را دقیقتر شناسایی کنیم . همچنین بهتر است تزریق از طرف بالا به طرف پائین انجام دهیم که در اینصورت تسلط ما بر موضع بیشتر خواهد بود.  

مرحله دوم واکسیناسیون جوجه ها در سن هشت هفتگی و داروهای مورد نیاز – چهار هفته پس از واکسیناسیون اولیه نوبت سری دوم واکسیناسیون است که ابتداء از یک هفته قبل مجددا" محلول MIXODIL طبق دستور بالا می دهیم .  با این تفاوت که این بار برای مرحله دوم واکسیناسیون از واکسن زنده و فعال ( تخفیف حدت یافته ) استفاده می نمائیم . این واکسن ها بصورت آشامیدنی ، قطره چشمی ، قطره بینی یا اسپری موجود می باشند  که ما از بین آنها نوع چشمی ( از راه مخاط چشم ) یا آشامیدنی را توصیه می کنیم . ( بصورت قرص که باید حتما" در آب مقطر یا آب چشمه یا آب چاه مطمئن و غیر میکربی حل شود و هرگز نباید برای درست کردن محلول واکسن از آب لوله کشی که حاوی کلر می باشد استفاده کنیم . ) و پس از ساختن دارو مطابق دستور برای قطره چشمی یک قطره در هر چشم و یک قطره هم درون یکی ازحفره های بینی و برای خوراکی در دهان کبوترو منفذ بینی می چکانیم . پس از اتمام این مرحله مجددا" برای مدت سه تا پنج روز مجدد نیز مصرف دیپروسین پلاس را تجدید کنید و حالا دیگر خیالتان باید آسوده باشد .  با این روش دیگر شما نیاز ندارید که چند ماه بعد واکسیناسیون را تکرار نمائید زیرا با این عمل ( یک بار واکسن کشته و یک بار واکسن زنده )  باعث ایجاد نوعی آنتی بادی و یا پادتن قوی در بدن کبوترانتان می گردید . توضیح مهم : با توجه به اینکه بیماری نیوکاسل در بیش از90 درصد موارد گزارش شده ، تنها کبوتران جوان ، مفلق ها و جوجه ها را هدف حملات خود قرارمی دهد کافیست که پس از این دو مرتبه واکسیناسیون و طی زمانی که بدن جوجه کبوترانتان نسبت به این بیماری مصونیت دارد و شما جوجه ها را هوا می کنید ، بهیچوجه کبوتر جدیدی را وارد گنجه جوجه هایتان نکنید تا زمانیکه آنها از کنار در بروند و کهنه شوند . همچنین هر 45 روز یکبار آنهم سه روز متوالی جهت کنترل و پیشگیری از عفونتهای دستگاه تنفسی به تمام جوجه ها و کبوترانتان پودر آنتی بیوتیک TERRAMYCIN یا همان اکسی تتراسایکلین  OXYTETRACYCLINE به میزان یک قاشق چایخوری پر برای مخلوط در 2  لیتر آب بدهید و فردای روز سوم یعنی در روز چهارم به دلیل اینکه آنتی بیوتیکها ، باکتریها ، مخمرها و قارچهای مفید دستگاه گوارش را از بین می برند برای جبران این نقیصه به کبوتران  پودر پروتکسین Protexin را که دارای این خواص است بدهید :  پروتکسین دارای انواع گونه های مفید باکتریها و قارچها و مخمرها است که برای بهبود کار دستگاه گوارش  مفیدند ، تغییرات آب و هوا ، تغییر جیره ، واکسیناسیون ، درمان با آنتی بیوتیکها ، استرس ،  همچنین در افزایش رشد و بالابردن ایمنی در برابر بیماریها موثر می باشد .  مدت و مقدار مصرف : به مدت 3 الی 5 روز پس از استفاده از آنتی بیوتیک ها  به مقدار یک قاشق چایخوری پر در 3  لیتر آب آشامیدنی خوب حل کنید و به کبوتران بدهید . ضمنا" هر ماه یکبار به جوجه ها پودر ویتامین ب کمپلکس به میزان یک قاشق چایخوری پر در 5/1 لیتر آب به همراه نصف پاکت پودر ORS بدهید و بهیچوجه گل شور در اختیار جوجه ها تا مادامیکه از کنار در نرفته اند قرارندهید چون جوجه از روی بی تجربگی گل زیاد خواهد خورد که در نتیجه این عمل ، آب زیاد می نوشد و بنابراین دانه کمتر می خورد که همین مسئله سبب بهم خوردن توازن آب و دانه و نهایتا" بروز اسهال در جوجه خواهد شد . البته ماسه و صدف خرد شده بسیار برای جوجه ها مفید است و می توانید بجای گل شور مخلوط ماسه و صدف خرد شده در اختیارشان بگذارید . با این وجود چیزی نمی گذرد که خواهید دید برای همیشه این بیماری ( نیوکاسل ) تهدیدی برای جوجه های شما محسوب نخواهد شد. کلام آخر : همانطور که قبلا" هم عرض کردم برای واکسیناسیون شیوه ها و سلیقه های مختلفی وجود دارد اما شما باید تصمیم بگیرید که چه می خواهید ؟ آیا می خواهید همچنان هر چند ماه یکبارمشکل واکسیناسیون را پیش رو داشته باشید و یا طبق شیوه حقیر تنها طی دو بار واکسیناسیون برای همیشه از شر مشکلات خلاصی یابید ؟!امید آنکه تا اینجامطالب مورد قبول شما قرار گرفته باشد .

 

[ پنجشنبه سوم فروردین 1391 ] [ 23:44 ] [ صادق ] [ ]
نر تک

 

اصفهان که از قديمي ترين شهرهايي است که کبوتر پراني در آن رايج بوده است. کبوتر خانه هاي فراوان اين شهر و کبوتربازان فراوان اين شهر و ذات خوب کبوتران بومي آن مخصوصاً از لحاظ سفت بومي و نيز اينکه زمان هاي دور اصفهان مهد کبوتران نامه بر به تمام ايران بوده نشان بر صدق اين گفته دارد. اما اينکه بعضي ها کبوترهاي دم گير را کبوتر نميداند چون فقط ساعتي نمي پرند جاي خود دارد.البته هر کسي هم در عشقبازي با روش خود کار مي کند.بعضي ها با ساعتي پريدن بعضي ها با مسافت پيمودن کبوتر.ولي در اصفهان همه ذات و سوي کبوتر را مي شناسند.

همين حالا با اين دنياي شلوغ شهري و روزگار صنعتي اصفهان جمعيت کبوتربازان آن از خيلي از شهر هاي ديگر بيشتر است.اگر سري به اصفهان زديد حداقل از مشتري سله هاي کبوتر فروشي و تعداد سله ها اين را مي فهميد.خيابان عطار اصفهان که ??? متر هم بيشتر نيست سرتاسر پر از سله کبوتر فروشيست.در سله ها از پيرمرد ??-?? ساله تا بچه??-?? ساله پيدا مي شوند.اين روز ها اگر مشتري نباشد با اين ماليات هاي سنگين ديگر پرنده فروشي صرف نميکند.

کبوتر نر تنها هم از جمله کبوتر هايي است که فقط در اصفهان آن هم فقط بعضي از حرفه اي ها آن را دارند.نر تک نام رايج اين کبوتر در اصفهان است اما به نام هاي نر قوطي يا کبوتر شکاري يا جفتي هم خوانده مي شود.البته اشتباه نشود که نر تک کبوتري با نژاد خاصي نيست.بلکه همان کبوتر نر دم گير است که با کارهايي که روي آن صورت مي گيرد ميشود نر تک و اين خصوصيت را پيدا ميکند که اگر غريبي يا به اصطلاح اصفهانيها شکاري در آسمان ببيند چه آن شکار نر باشد يا ماده يا مفلق (جوجه) مي خواهد آن را بياورد تا از تنهايي در بيايد ووقتي آنها را مي بيند با مستي بي امان خود اغلب آنها را مجذوب خود کرده و به بام صاحب مي آورد .البته غريب گيري اصلاْ کار درستي نيست و اين مطلب را فقط براي اطلاع شما مي نويسم.


اما حالا برويم سر اصل مطلب.شما براي درست کردن نر تک به يک کيوتر نر که بهتر است کبوتر هاي سينه پاک دم پاک که در شهر هاي ديگه به نام شهري،پلاس،پشت سبز ساده،چادري و .. هم خوانده مي شود نياز داريد تا بهتر به شما جواب بدهند.کبوتر نر بايد يک ساله باشد و از زماني که مفلق 4-5 پره بوده براي شما پريده باشد.و تا به حال جفت هم نخورده باشد و تازه زمان شوخي و ديوانگي اش رسيده باشد.شما بايد يک جفت کن هم داشته باشيد طوري که در آن لولايي باشد و يا به هر حال طوري باشد که سريع بسته شود تا سريع غريب در جفت کن گرفتار شود.جفت کن را هم به بالاي خر پشته ي بام يا جايي که در ديد باشد بگذاريد.

کبوتر نر آماده را 2-3 روزي در جفت کن بگذاريد.سپس ماده اي آماده پيشش بيندازيد.بعد از 2-3 روزي که ديگر مطمئن هستيد که کبوتر ها آماده جفت گيريند و نوک توي سر شده اند مي توانيد آنها را به روي بام آزاد کنيد. فقط بايد مواظب باشيد که کبوترها حتماً در جفت کن جفت خورده باشند تا نر فقط جفت کن را محل جفت گيري بداند.بعد که کبوتران کار لانه سازي را انجام دادند و تخم گذاشتند بعد از 5 -6روز ،شبانه تخم و کبوتر ماده را از پيش نر برداريد.بالهاي کبوتر نر را بکشيد يا به اصطلاح آن را زير پر کنيد.کبوتر نر بايد 1 الي 2 ماه در جفت کن باشد.طوري که زياد نور نبيند و نور به اندازه اي باشد که فقط بتنواند آب و دانه بخورد.سعي کنيد در زماني که کبوتر نر در جفت کن است از دانه هايي که باعث تقويت بنيه و مستي کبوتر ميشوند مثل شاهدانه وماشک و...هم استفاده کنيد.اما نه به اندازه اي که کبوتر خيلي سنگين شود.کبوتر نر را نيز هفته اي يک باز هنگام غروب از جفت کن بيرون کنيد و بعد که شب شد و آن را بگيريد و دوباره در جفت کن بيندازيد.ماده اي که کبوتر نر با آن بوده را نيز پس از مدتي جفت بدهيد تا ديگر ماده اش را نبيند.بعد از گذشت 2 ماه يا کلاً وقتي که ديگر کبوتر نر به اوج مستي رسيده ديگر ميتوانيد آن را آزاد کنيد.دقت داشته باشيد وقتي کبوتر شکاري شما آزاد است بايد تيپ شما و همه کبوتر ها در گنجه باشند و نر تک هم آن ها را در گنجه نبيند تا خود را تنها ببيند و اگر کبوتر غريبي را در هوا ديد سريعاً به زير آن بلند شود و آن را بياورد.ديدن کبوتر نر تک هنگام شکار گرفتن بسيار ديدنيست.کبوتر تا کبوتر ديگري را مي بيند به روي خر پشته مي پرد ،بالهايش را باز ميکند و رو به جلو مي کشد و شروع مي کند به شوخ گيري و مستي.و سپس مي پرد و اينقدرباغريب مي چرخد تا آن را بياورد.سپس به داخل جفت کن ميرود و شروع مي کند به مستي و هو هو کردن وصدا زدن کبوتر.کبوتر ديگر هم به داخل جفت کن مي آيد و آن موقع است که شما بايد سريع در جفت کن را ببينديد و شکار را از نر تک بگيريد.خيلي ها هر ماه يک ماده براي نر تک مي اندازند و بعد که نر با ماده شوخ شدند دوباره ماده را جدا مي کنند.

درست کردن نر تک را حتي خيلي از قديمي ترين کبوتر بازهاي جاهاي ديگر کشور هم نمي دانند و وبلاگ ما در ميان وبلاگ هاي فراوان کبوتر بازي و حيوانات اولين وبلاگيست که اين مطلب را درج ميکند.البته اين را هم بگويم که به نظر خود من غريب گيري به هيچ وجه کار درستي نيست چون اولا غريب گيري در مرام عشقبازي کار درستي نيست. دوما کبوتر ذات دار و با ارزش خيلي کم مگر از سر گرسنگي تن به جاي ديگري جز جلدگاه بدهد.سوما فکر نمي کنم از لحاظ شرعي درست باشد.

در اصفهان کبوتران نر تک را از دمگير ها درست مي کنند.چون کبوتران دم گير هنگام پريدن صداي دست(بال) زيادي دارند و باعث جلب توجه شکار مي شوند و چون زياد هم نمي پرند شکار هم خسته نمي شود و سريع شکار را مي کِشند.هوش زياد اين نوع کبوتر و ذات خوب آن ستودنيست.کبوتران دم گير اصيل و قديمي به هيچ وجه جلد صاحب ديگري نمي شوند.حتي خيلي از آنها پس از جابه جايي ديگر غذا هم نمي خورندو مي ميرند.اما ما کبوتر بازان اصفهاني اغلب کبوتران تهراني و قزويني را حتي در يک روز هم جلد ميکنيم چون اغلب مجذوب دم گير ها مي شوند و فقط کافيست 2-3 بار کمي گرسنه با تيپ دم گير ها بپرند. دم گير هاي نقش گل پنبه اي يا خال در بعضي شهر هاي ديگر جزء کبوتران پلاکي محسوب مي شوند با اينکه شباهت زيادي هم به پلاکي ها ندارند.حتي فقط 6-7 دور گرد خانه مي تابند و سريع مي نشينند و اغلب هم پس از يک بار جلد شدن ديگر جلد جاي ديگري نمي شوند.حالا با اين همه اوصاف باز هم کبوتر بايد حتماً ساعتي بپرد تا کبوتر شود....؟؟؟

 

 

حالاچیزهای که در وبلاگهای دیگر گفته نشده را توضیح می دهم؟

 

برای درست کردن نر تنها خیلی ها فکر می کنند که یک سالی باید وقت بگزارند ولی این جوری نیست.کافیه که یک نر شوخ داشته باشید.و اگر هم پرهاش در اثر شوخ پریدن خرد نشد باشدو  سوکه  نزده باشد حتی احتیاجی هم به زیر پر جدید نیست. هر چی نر از لحاظ جثه بزرگتر باشد بهتر است.

نر درست کردن لمهائی داره که اگر وارد باشید در روزچندین شیکارمی آورد.هنگامی که نر را درست می کنید می توانید آموزشش بدهید.که فقط برای نوع خاصی از کبوتر بلند بشود. که بیشتر نر را برای بلند شدن جلوی تهرونی آموزش می دهند.چون زودتر از کبوترهای دیگر گیر می کند.درآموزش وبلاگهای دیگر فقط یک تا دو ساعت نر باید بیرون باشد.حالا چه شکارآورده باشد چه نیاورد باشد.چون اگر بیشتر بیرون بماند روزبعد دیگر بلند نمی شود. که فرد بعد از چند سال نر داشتن خودش متوجه این لمها می شود.

روی نری می شود حساب باز کرد که:

1)     از 20کیلومتری خانه وقتی رها شود به خانه بازگردد .

2)     نباید کاری به این داشته باشدکه شکار نر است یا ماده یا مفلق یا سیاه یا سفیدیا سرور .

3)     باید هرروز در 4ماه اول فقط روزی 2 ساعت بیرون باشدچه شکار انداخته باشد چه نینداخته باشد .

4)     باید برای سری اول که نر طی مراحل تک شدن گذرانده اگر بار اول شکاری نینداخته باشدخودتان نر را بیرون کرده و به همراه یکی از ماده های جلدتان به کوچه بروید و ماده را بیرانید آنوقت از دور حرکات نر را در نظر بگیرید وقتی که شاهد زمین زدن ماده تون بودیدبه آرامی به بام برویددورادور به قوطی بنگرید ببینید نر ماده را به قوطی زده یا نه اگر آری که نشانه رضاست و اگر نه نر شما خطا کرده و باید بیشتر درون قوطی باشد .

5)     در هنگام بیرون بودن نباید خود را تمیز یا به پر های خود ور  برود .

6)     نر باید هنگام بلند شدن برای شکار زیر 1دقیقه با شکار پرواز داشته باشد وبنشیندواگر شکار دنبال او ننشت دوباره بلند شود تا شکار را بنشاند تا زمانی که یا شکار را بنشاند یا از دید نر خارج شود .

7)     نباید به صدای کبوترهای داخل قفسهای منزل توجه داشته باشد .

8)     نباید دنبال شکار جای بجز مکان خود بنشیند واگر هم شکار نشست آنقدر روی سر شکار شوخ بازی در آورد تا شکار دوباره به دنبال نر بلند شود .

9)     نر باید خود برای شکار بلند وکوتاه شود نه این که او را برای بلند شدن ترساند تا بلند شود .

10)باید جفت گیری را در لانه انجام دهد و به هیچ وجه بیرون لانه جوفت گیری نکندچون اگر بیرون جوفت گیری کرد دیگر شکار را به لانه نمی برد .

11)اگر نر شکاری آورد و ابزار لازم برای گرفتن شکار مهیا نباشد نر به مرور زمان افت

می کند .

12)نرهنگامی که شکار می آورد به هیچ وجه نباید شکار را بزند اگر این کار را کرد به درد نر تنها نمی خورد .

13).نر بعد از چند ماه که شکار می آورد آنقدر استادانه عمل می کند که هم شکار را با خود می آورد و هم صاحب شکار رامی آورد. آن زمان می توان گفت که نر تنها دیگر استادانه عمل می کندو دیگر در این زمان نر در خطر است.زیرا کبوتر داران احساس خطر می کند .

14)نر وقتی شکار را درون قوطی زد بایدتا 30 دقیقه با شکار درون قوطی باشد تا برای روزهای بعد حریص تر باشد این روش من است البته هرکس در نر تنها لمهای خود را دارد .

15)هر 1یا2ماه یک بار خودتان ماده ای برای نر بیاندازید وقتی نرو ماده شوخ شدند ماده را از کنار نر بردارید .

من تا حالا علاقه زیادی به نر تنها نداشتم فقط با پرش تیپی دمگیر حال می کنم ولی الان باید پوز یه پیر مرد دمگیر بازه را بزنم زمین دربدر 3تا از نرامو با تفنگ زده .نری که در بالا هست نمونه ای از نر تنهاست که به دست این پیر مرد عوضی کشته شده .

"تکنیک من"

نرهیکل درشت و شوخی از سله داری که دوست شماست و قابل اعتماد است خریداری کنید   بال هایش را ببندبد یا اگر شوخ پریده آنان را بکشید 1 هفته درون قوطی جفتی که می توانید     با mdfدرست کرده باشید بگذارید درون قوطی به نر دان و آب دهید بعد از 1هفته ماده ای  دمگیرکه حالی ((بدون نطفه و رو حال خود تخم گذاری می کند را حالی گویند)) برایش خریداری کنید 2یا 3 تیزه برایش گذاریدو 8 پر به پائین را بچینید نر و ماده را با دان مخلوط و 4/1شاهدانه تغذیه کنید.

حال بگذارید نر و ماده درون قوطی شروع به جفت گیری کنندوقتی دیدید نر برای چند باری درون قوطی سوار ماده شده روز بعد آنان را روی بوم آزاد کنید تا نر به خوبی آفتاب ببیند بگذارید نر و ماده کار لانه سازی و تخم گذاری را انجام دهندوقتی زمان تخم گذاری رسید چوب جارو برای نر روی زمین بریزید تا نر هم آنان را تندتند ببرد پیش ماده برای تخم گذاری در این حالت نر راه ورود و خروج قوطی را یاد می گیرد تا می تونید چوب جارو بریزید هر چه تمرین و تکرار بیشتر نر بهتر و زودتر راه جا خواب یا همان قوطی خود را یاد می گیرد من در این کار نصف چوب جارو را میکنم و روی زمین در اختیار نر می گذارم البته این کار باید در روز و در 2نوبت صبح از ساعت 10 و ظهر در برق آفتاب ساعت 14 انجام شود بگذارید تخم گذاری کرده و  روی آنان بخوابند در این زمان بال های کبوتر نر را باز کنید در این موقع نر وابسته به بوم شماست (رو حساب زیون بودن و شوخی) شروع کنید به رودون کردن پراندن  کبوتر نر تا حسابی را بوم را یاد بگیرد این روش برای بوم های گود هم جواب می دهد چون بوم خودمونم از بومای بقیه محله گودتره میذاری تخم ها جوجه بشن جوجه ها دون خور در این مدت باید نر را بپرانید و طی تخم گذاری بعدی2روش وجود دارد!؟":

1)     کبوتر ماده و تخم ها رابرداریدوتخم ها رابشکنید.

2)     کبوتر ماده را بردارید تخم ها را زیر حمال بر گردانید.

من خودم روش دوم را می پسندم به شما هم توصیه می کنم چون به ازدیاد نسل کبوتر کمک

می کنید هم بعدها می توانید جوجه ها را هم طبق روش اول نر تنها کرده

بعد از اجرای یکی از دو روش بالا بال های کبوتر نر را ببندید ماده را درون تور بند یا گنجه بگذارید نر را روزهای بعد با کوشه ماشک شاهدانه تغذیه کنید 2روز از قوطی بیرون نکنید بعد از 2 روز بیرون کرده و بگذارید پشت توری ماده خود را ببیندولی دسترسی به او نداشته باشد نر دیگری هم کنار ماده دمگیر نباشد((قرنطینه در گنجه ماده ها یا توری جداگانه)) من در توری جداگانه میگذارم(حال صلاح کار خویش خسروان دانند و بس) تا 1 هفته یا 2هفته دست خودتان است تا کی این روش را ادامه دهیدمن بعداز 2 هفته بال های کبوتر نر را باز کرده و ماده را از دید نر خارج می کنم خدا حافظی کامل نر با ماده آنوقت نر بدنبال ماده کنار توری می گردد وقتی خود را تنها بیابد و شما و همه کبوترانتان در گنجه باشید خود به دنبال کبوتر دیگرمی گردد و آن را می اندازد اگر دیدید نر به دنبال کبوتری رفت و هرز اون کبوتر شکار شد که راه را گم یا لیم آن شده و می خواهد دنبال آن به طرف بام صاحب آن کبوتر برود سریعا"ماده اش را به او نشان داده یا براش دستدستی داده در صورت لزوم روی سرسرا باندازید تا بداند ماده اش در خانه شماست و شما می خواهید نر برای شما کار کند از فردای آنروز دیگر هرزه نشده چون میداند باید برای شما کبوتر بیاندازد تا ماده اش را ببینداگر هرزه شد 5شاهپر اول را بکشید تا 2ماه یا تخت شدن شاهپر ها کبوتر را تنها درون قوطی بگذارید دم عصری بش آب و دون بدین تا تخت شدن پراش تو قوطی جاشم تاریک باشه

 وقتی ماده شا ازش گرفتید هر3 روزیه کبوتر دیگه از یه نژاد بغیر از دمگیر مثلا" سفید تهرونی.سبز کاشونی.شازده.قلمکار.پلاکی یا هر کبوتر از هر رنگ و نژاد که دوست دارید براتون بندازه بهش معرفی کنید بعد از3 روز شب اونو ازش بگیریدگاهی وسط هفته مادشو بش نشون بدید بذارید بزن تو جفتی بشا بعد شب ازش بگیرید من هر 2هفته یک بار این کارا می کنم این روش برای موقعی است که نر شوخ آماده از سله خریداری میکنید اما اگر از جوجگی اونا آماده این کار کرده بودید نیازی به این دردسرها نبود اما بعد از 2 ماه دیگه معرفی ماده و این بدبختی هارو ندارید نر خودش مثل تخمه واستون تق تق تق میاد بیرون دوباره مثل تخمه تق تق تق میره تو قوطی جفتی بخصوص که شما همه جوره کبوتری بش معرفی کردین. 

تجربیات صادق اصغرزاده

 

 

 

 

[ چهارشنبه هفدهم اسفند 1390 ] [ 9:25 ] [ صادق ] [ ]

                      

وعلیکم از اینکه قدم رنجه کردین و به کلبه یه الوات آسمون جل خرابات نشین پا گذاشتین دمتون گرم مایی که غیر از پیرن تنمون که رنگه شبه و این کلبه هیچی رو نداریم دلمون به شما خوشه که میاین اینجا از اون موقع که چشم و گوشمون واشد فهمیدیم که تو هفت آسمون یه دونه ستاره هم نداریم آخه واسه شب گردای بی کس و کار زندگی همینجوریاست خاک پای شما صادق

دراین وبلاگ یادمیگیرید.....

1)شناخت کبوتر

2)انواع آن

3)اصطلاحات

4)رنگها و نامهای خاص

********************************************

شناخت کبوتر

در دو نوع اهلی و وحشی است گوشت آن بصورت آبپزو کبابی برای تنگی نفس بهراه گوشت بلدرچین دوای موئسر است حکیم فرزانه(ابن سینا)

نوع وحشی در چاهها وخرابه های متروک زندگی میکند

نوع اهلی در پرنده فروشی ها بفروش میرسد

کلا پرندگانی جمعی مانند انسانها هستند وزندگی جمعی را دوست دارند و......

********************************************

انواع آن

1)دمگیر و انواع آن

2)تهرونی

3) یهودی

4) مصری

5) بلغاری

6)شامی

7)و................

*********************************************

دمگیر سیمونی که توسط سیمون یکی از ارامنه اصفهان از روسیه وقفقاز وارد ایران واصفهان شد در دو نوع بدرنگ و دو بر فعلی است.

بدرنگ دو رگه اصفهانی روسی است

این نوع کبوتر مانند تهرونی نیست(منظورم از لحاظ پریدن.)این کبوتر ها دارای ذات فوق العاده ای هستند.

نوع پریدن این کبوتر ها به گونه ای است که اولا پایین میپرند و هنگام پریدن دست میزنند و پس از دست

زدن کتهای خود را در هم قفل کرده و به سمت زمین شیرجه میروند و دوباره اوج میگیرند.

انواع دیگری چون:زره ای.خرقه ای.سینه دم پاک.دوبرغلاغ و ...........

دمگیر خرقه روسی پاکدم

این اسم به جهت کیپ بودن سینه وبدون غلطی بودن می باشد.این نوع کبوتر در اصفهان خواهان بسیار دارد.

 

به كفتري مي گويند سرو گردن ودم وهمچنين از پر هفتم بال به بعد

سفيد و بقيه پرهايه بدنش به رنگ هايي مانند سياه (شازده سياه)

قرمز(شازده سرخ) سبز(شازده سبز) وغيره

 در ضمن اصولااگر شازده را با رنگ هايي به غير خوده رنگ شازده

 جفت كنيد مثلا اگر شازده سبز را با زاغ جفت كنيد جوجه يك

شازده سياه و يك شازده سبز مي دهد شازده مورد علاقه خودم سرخ

طوقی

 طوقی مورد علاقه خودم (سرخ و زرد)

*تجربه شخصی* (نوع نراز رنگ سرخ پرنده ای عالی برای شکار گرفتن)

 

 

کله برنجی کاشونی

 

کبوتری که بدنی فقط سفید وگردن و سری برنگ قهوه ای داشته وکشیدگی رنگها باید اندازه دانه برنج باشد البته می تواند دارای رنگ گردن دیگری چون سبز.زرد.و.......... باشد.

8)گرگی

کبوتری که بدنی فقط سفید با خالهائی برنگ خاص مثلا قهوه ای داشته باشد یا بلعکس

 

شامی

کبوتری که نوکی کوچک یا متوسط کلفت داشته باشد را کبوتر نوک شامی گویند رنگ در این نوع پرنده تفاوت چندانی ندارد

 

سوسکی

کبوتری که بدنی آغشته برنگهای مختلفی دارد را سوسکی گویندکه اکثرا زمینه مشکی یا سفید و رنگهای رگه ای یا خال دار در بدن باشد نوع خال دارگرد سوسکی پلنگ خوانده می شود.

 

تیرسفید

کبوتری که سر شاه پرهای سفیدیا تیره سفیدیا همان شاهپرسفید در کت خود داشته باشد

 

پشت دار

کبوتری که دو کت برنگ خاص وحال شاه پرهائی به همان رنگ یا یکدست سفید داشته باشد.

 

کبوتربازی

کبوتر بازی یا کفتر بازی، که بدان عشقبازی نیز اطلاق شده، یکی از بازی‌های سنتی ایرانیان به‌شمار می‌رود و این بازی منحصراً به مردان اختصاص داشت و امروزه نیز در اکثر شهرهای ایران هنوز هم رواج دارد. اصولاً کبوتر بازی در ایران به دو شکل مختلف انجام می‌شود: شکل اول رقابت بازیکنان بوسیله کبوتران در حین پرواز و شکل دیگر آن، شرط‌بندی بین صاحبان کبوتر است. در این روش کبوتر باز می‌کوشد کبوتران حریف را در حین پرواز به بام خود بکشاند و آن‌ها را تصاحب کند.

 

کبوتربازی

 

تربیت کبوتر و کبوتربازی در دوران بعد از اسلام در ایران و دیگر ممالک معمول بود و حتی کتابهایی در مورد این حیوان مفید و پُرثمر، تالیف شده‌است، که از آن جمله می‌توان به کتاب تمائم الحمائم، تألیف محی الدین بن عبدالطاهر اشاره نمود.

 

بر اساس تاریخ ابن کثیر (جلد۱۲، صفحه۴۱۱)، رسم کبوتربازی در قرن چهارم و پنجم معمول بود و چون کبوتربازها برای مردم ایجاد مزاحمت می‌کردند، گاهی از طرف فرمانروایان دستور جلوگیری از آنان داده می‌شد؛ چنانکه مقتدی عباسی (نیمه دوم قرن پنجم)، از کبوتربازی منع نمود. آن طور که سیوطی در تاریخ خود (صفحه ۲۸۰) آورده، همین مقتدی عباسی بود که دستور داد برج‌های کبوتر را نیز خراب کنند، زیرا این برج‌ها مُشرف بر خانه‌های مردم بود.

از مندرجات تاریخ ابن الجوزی (جلد ۷، صفحه: ۲۱۲) چنین برمی آید که در زمان عضدالدوله، بوسیله کبوتران نامه بر، در فاصله ۶ ساعت، دستور شاه به حکمران کوفه ابلاغ شده و جواب آن می‌رسید.

 

از دیرباز، برای استفاده از گوشت و کود کبوتران، ساختن کبوترخان یا کبوترخانه معمول بود. ژان شاردن که در عصر صفوی از ایران بازدید کرده‌است، به پیشینه بناهای کبوترخان و وضعیت آنها در عصر صفویه چنین اشاره کرده‌است:

کبوترخان را در ایران، اصولا برای تزئین نساخته بودند، بلکه به منظور انتفاع و بهره برداری، به ساختن کبوترخان اقدام می‌کردند، حتی در زمان حاضر نیز، یکی از مناظری که در اطراف دهات ایران دیده می‌شود، همین برج‌های کبوترخان است، که صدها سوراخ چهارگوش در آن تعبیه شده‌است.....در ایران گوشت کبوترها را می‌خورند و از همه بالاتر فضولات آنها را که کود حیوانی بسیار گرانبهایی است، جمع می‌کنند. جالیزهای معروف خربزه اصفهان در سایهٔ همین کود بارور می‌شود و قرنهاست که این کار معمول است. تاورنیه که در سال ۱۶۷۷ میلادی (۱۰۸۸ هجری) سفرنامه خود را نوشته، می‌گوید در اطراف اصفهان بیش از سه هزار کبوتر وجود داشته‌است...

 

مدارک تاریخی نشان می‌دهند که در تمام دوران بعد از اسلام، کبوتربازی یکی از وسایل سرگرمی بوده و از این پرنده، غیر از نامه رسانی و تهیه کود و چلغوز، برای سرگرمی و استفاده از گوشت آن نیز بهره برداری می‌کرده‌اند. در همین ارتباط، شاردن در سفرنامه خود، از گودال لطفی در اصفهان، که پاتوق کبوتربازان حرفه‌ای اصفهان و محل خرید و فروش کبوتران بوده نام برده و به توصیف وضعیت آن مکان پرداخته‌است.

 

 

کبوتربازی در شعر و ادب فارسی

نگاهی سطحی به آثار منظوم و منثور فارسی این حقیقت را روشن می‌کند که کبوتربازی یکی از وسایل سرگرمی مردم بوده‌است. بعنوان نمونه، مسعود سعد سلمان، در وصف یار کبوتر باز خود چنین می‌گوید:

انس تو با کبوتر است همه ننگری از هوس به چاکر خویش

هم به ساعت بَر ِتو بازآید هر کبوتر که رانی از بَر ِخویش

رفتن و آمدن به نزد رهی چون نیاموزی از کبوتر خویش؟

 

 

اشاره به کبوتر و کبوتربازی در شعر پارسی تا دوران معاصر نیز ادامه داشته‌است. از جمله ملک الشعرای بهار، که خود از کبوتربازان نامی به شمار می‌آمده، درباره کبوتر، چکامه آبداری سروده که بند اول آن چنین است:

بیائید ای کبوترهای دلخواه بدن سیماب گون، پاها چو شنگرف

بپرّید از فراز بام و ناگاه به گرد من فرود آئید چون برف

 

 

کبوتربازان مشهور

دوستعلی معیری (معیرالممالک)، که خود از عشقبازان یا کبوتربازان نامی است، در خاطرات خویش و همینطور در مجموعه مقالاتی از او، که در مجله یغما، و با عنوان «رجال عصر ناصری» انتشار یافته‌است، گهگاه به اسامی برخی از عشقبازان (کبوتربازان) معروف تهران، در اواخر عهد قاجاریه و اوایل عصر پهلوی اشاره کرده‌است. در بخشی از نوشته او می‌خوانیم:

 

«««من از ده سالگی به کبوتر رغبت به هم رساندم و اولین بار بدستور دائیم شاهزاده جهانگیر میرزا، در باغ فردوس برایم لانه کوچکی ساختند و ده کبوتر از پدرم گرفتم و در آن انداختم. از آن پس من نیز در حلقه «عشقبازان» درآمدم و پیوسته و بیش و کم کبوترانی داشتم، ولی در بحبوحهٔ آن، بین سالهای ۱۳۰۳، الی ۱۳۱۵ شمسی بود که، متجاوز از دوهزار کبوتر داشتم. در این سالها از کبوتربازان معروف و طراز اول، می‌توان از: شاهزاده مرآت السلطان، ملک الشعرا بهار، نظام الدوله خواجه نوری، شاهزاده عبدالصمد میرزا جهانبانی، شاهزادگان مقبل الدوله و مفاخرالسلطنه، نوه‌های شاهزاده تیمور میرزا سردار معتضد و نصیرهمایون، پسر میرزا زینل را می‌توان نام برد. »»»

 

فرازی دیگر از نوشته‌های همو، باز متضمن اسامی شماری دیگر از کبوتربازان مشهور ایرانی است:

«««پدرم دوست محمدخان از کودکی به کبوتر عشق فراوان داشت و در زمان حیات پدرش، دوستعلی خان معیرالممالک [توجه: این دوستعلی خان معیرالممالک، جد نویسنده‌است که او هم، همین نام را دارد. وی در سال ۱۲۹۰ هجری قمری در گذشته‌است و با نویسنده این سطور که تا سال ۱۳۴۵ خورشیدی حیات داشته، متفاوت است]، بیش از هزار کبوتر گرد آورده بود. چند تن از کبوتربازان مشهور آن زمان، از قبیل: شاهزاده حاج نصرالله میرزا، میرزا آقا سلطان و حاج قربان اغلب نزد پدرم میامدند و هربار برایش تحفه‌های تازه می‌آوردند. حاج قربان از «نقش بازان» به نام بود [«نقش» نام نوعی کبوتر است، که برای اطلاع از ویژگی‌های آن به بخش بعد توجه فرمائید] و «زردهای خال سیاه» او را، کس نداشت. »»»

 

انواع کبوتر

 

کبوتر از لحاظ تنوع رنگ پرها، به اصطلاح کبوتربازان «رنگرز» است و از این نظر، نزد اهل فن به دو دسته تقسیم می‌شود:

الف- نقش

ب- سفید و خالدار

 

کبوترهای نقش

«نقش» اصطلاحا کبوترانی را گویند که از لحاظ رنگ دارای خصائصی بدین قرار باشند:

 

۱-«یک رنگی» یا «تخته‌ای»، به کبوترانی گویند که از سر تا به دُم، پرهای یکرنگ، یا رنگی مخلوط داشته باشند. برخی انواع کبوتران «یکرنگی» یا «تخته‌ای» اصطلاحا عبارتند از:

زاغ، سبز، گُلی، زرد، قهوه‌ای، کاغذی، آینه، سرو، سروچخماقی، کوهی، سبزکوهی، فولادی، نقره‌ای، گل افشان، هفت رنگ یازاغ سبز و.....

 

۲-«دُم سفید»، کبوترهایی را گویند که دارای رنگهای پیش گفته باشند، با این تفاوت که تنها دمشان سفید است. برای نامیدن این کبوتران، در آخر اسامی بالا، لفظ «دُم سفید» را می‌افزایند و می‌گویند: زاغ دم سفید، سبز دم سفید، گُلی دم سفید، زرد دُم سفید و.....

 

۳-«سینه دم سیاه»، «سینه دم قرمز»، «سینه دم زرد»، «سینه دم سبز» و «سینه دم قهوه‌ای»، این دسته سر و گردن و سینه و دمشان، به رنگهای گفته شده (سیاه، قرمز، زرد، سبز و قهوه‌ای) و دو بالشان از کَت تا نوک ِ تیزه(شاه پر)، سفید است. نوع دیگری از این کبوتران دسته‌ای هستند که سر و دُم رنگین دارند، که در اینصورت آنها را مثلا: «کله دم سیاه»، «کله دم زرد» و.... می‌نامند. دسته‌ای دیگر نیز هستند که تنها دُم آنها رنگین است که بر حسب رنگ، «دُم سیاه»، «دُم زرد» و.... خوانده می‌شوند.

 

۴-«طوقی»، به کبوترانی گفته می‌شود که تمام پر بدنشان سفید باشد و تنها دور گردن آنها، طوق یا حلقه‌ای رنگین داشته باشند و انواع آن را، [بر حسب رنگ طوق و خصائص دیگر]، «طوقی سیاه»، «طوقی قرمز»، «طوقی زرد»، «طوقی سبز»، «طوقی قهوه‌ای»، «طوقی آینه»، «طوقی سرو»، «طوقی نقره‌ای» و «طوقی شازده» (طوقی شاهزاده)، گویند.

 

۵-«پَشت دار»، کبوترانی هستند که روی کَتشان[=پُشتشان]، به رنگهائی است که در مورد نوع «طوقی» ذکر شد، اما بقیهٔ پرهایشان سفید است. این نوع از کبوترها، این گونه خوانده می‌شوند: «پشت سیاه»، «پشت قرمز» و غیره. درصورتیکه یک کت این کبوتران رنگی باشد، آنها را اصطلاحاً «یک کتی» [یا: «یه کَتی»] می‌نامند.

 

۶-«شاهزاده» [یا: «شازده»]، کبوترانی هستند که سر و گردن، سینه و از پر هفتم بال به بعد [در شمارش از سمت بدن] آنها، به رنگ سفید و بقیه پرهایشان به رنگهایی که در مورد «طوقی» ذکر شده، باشد. برای نامیدن این کبوتران به جای کلمهٔ طوقی، کلمهٔ شاهزاده را به کار می‌برند [و مثلا می‌گویند: «شازده سیاه»، «شازده قرمز»، «شازده زرد» و.....]. شازدای زرد را، اصطلاحاً «کشگرک»، می‌خوانند.

 

۷-«کله دار»، کبوترانی هستند که تمام پرهای بدنشان سفید است، مگر سرشان که تا قسمتی از سینه رنگین است و آنها را به نسبت رنگ سر، «کله سیاه»، «کله قرمز»، «کله زرد»، «کله سبز» و «کلّه برنجی» می‌گویند.

توضیح اول: رنگ زرد و رنگ گُلی، درهریک از انواعی که در بالا شرح داده شد، ممکن است دارای خالهای سیاه باشند، که در اینصورت در آخر نام کبوتر، عبارت «خال سیاه» را می‌افزایند. این نوع [یعنی «زرد خال سیاه» و «گلی خال سیاه»] بسیار مرغوب محسوب می‌شوند.

توضیح دوم: هریک از انواع پیش گفته، در صورتیکه رنگ آمیزی پرهایشان، با آنچه که شرح داده شد، کاملا تطبیق کند، «پاک» و در غیر این صورت، «غلط» خوانده می‌شود. کبوتران غلط، دارای ارزش چندانی نیستند.

 

کبوترهای سفید و خالدار

کبوتر سفید، به کبوتری با پرهای کاملا سفید اطلاق می‌شود و نیازی به توضیح ندارد، اما کبوتر خالدار، به کبوترانی گویند که در بدنشان به طور نامنظم، کم و بیش پرهای رنگین وجود داشته باشد. هریک از این کبوتران را به نسبت رنگ خالها، نامگذاری می‌کنند، که این نامگزاری به شرح ذیل است:

 

۱-«پلنگ»، کبوتری است که خال‌های سیاه در بدن داشته باشد. هرگاه تعداد پرهای سیاه بیش از پرهای سفید باشد، کبوتر را «سیاه پلنگ» می‌خوانند.

 

۲-«خال قرمز»، کبوتری است که خال‌های قرمز در بدن دارد. در صورتیکه تعداد پرهای قرمز، بیش از سفید باشد، آن را «قلمکار» می‌خوانند. «خال زرد» و «خال پیس» هم از انواع آن است.

 

۳-«گردن برنجی»، در صورتیکه خال‌های ریز، تنها در قسمت گردن کبوتر باشد، آن را بدین نام خوانند.

 

۴-«لک دوش»، هرگاه کبوتر چند خال رنگین روی کَت [=پُشت] خود باشد.

 

۵-«هما»، کبوتری که دارای چند لکه زرد و سیاه مخلوط و نامرتب باشد. استادان فن، نام «هُما» را، از آن کبوتری می‌دانند که سر تا دُمش سفید، چشمش سفید، نوکش کوتاه و سفید، و دارای یک پر کاکل باشد.البته نوع بدون کاکلو چشم مشکی هم هما خوانده میشود هما مورد علاقه خودم رگه زرد و سیاه است بدون کاکل چشم مشکی.

 

۶-«تو دم دار»، در صورتیکه کبوتر میان پرهای دم، یک یا چند پر رنگین داشته باشداگر در وسط باشد دم گل اگر سمت چپ باشد چپر و اگرسمت راست باشد کژدم خوانده میشود.

 

 

اصطلاحات کفتربازی

باخت کردن: اگر کبوتری از دسته خود به دسته دیگری بپیوندد، اصطلاحاً می‌گویند که «باخت» کرده‌است.

بالا ماندن: اغلب کبوترهای «در روز»، حتی با وجود تاریک شدن هوا به پریدن ادامه می دهند و به اصطلاح، شب بالا می مانند.

پاک: کبوتری که رنگ آمیزی پرهایش، با آنچه که نزد عشقبازان (کبوتربازان) معروف است، مطابقت کامل داشته باشد. (مقابل آن: کبوتر غلط)

پا کردن: اصطلاحی برای پرواز دادن یا پراندن کفتر، توسط کفترباز است. بدان «سر دادن» نیز گفته می شود.

پس آمد: اتفاق می‌افتد که پس از چندی، کبوتری که «باخت» کرده، یعنی از دسته خود به دسته دیگر پیوسته، پس از چندی به لانه اولیه خود بازگردد، که در اینصورت اصطلاحا می‌گویند که: «پس آمد» کرده‌است.

تنگ بام دار: به اصطلاح در رو را تنگ بام گویند

توی بند افتادن: هر قدر بازی کبوتر، محکمتر و باصداتر باشد، پسندیده تر است و گاه شدت آن در بعضی کبوترها به جایی می رسد که حیوان را از پریدن باز می دارد، زیرا به محض آنکه از بام بلند می شود، آنقدر پیاپی و بدون اختیار معلق می زند، که بر روی زمین می افتد. در این حال گویند که کبوتر توی بند افتاده است.

جلد کردن کبوتر: شناساندن بام و محل کبوتر به او، و آماده کردنش برای پرواز را گویند.

حریف: بین کبوتربازان بر سر گرفتن کبوترهای یکدیگر رقابت شدید وجود دارد، که در اینصورت می‌گویند که آنان با هم حریف هستند.(مقابل آن اصطلاح: «ناحریف» است.)

در رو: هر کبوتری که بیشتر دارای کیفیت پرش (معلق زدن و بالا رفتن) و کمیت پرش (توانائی و طاقت پرواز) باشد، مرغوب تر و گرانبهاتر است. حال اگر کبوتری دارای هر دوی این صفت‌ها باشد، آن را اصطلاحا «در رو» و «تنگ بام دار» می‌خوانند.

سر دادن: به «پا کردن» نگاه کنید.

سو: وفاداری به لانه را گویند.

کشگرک: کبوتر نوع شاهزاده به رنگ زرد را گویند.

گروبندی: کبوتربازان اغلب بر سر پریدن کبوتران هنری خود، «گروبندی» می‌کنند، بدین معنا که شرط می‌بندند و جوایز گزاف نقدی و جنسی تعیین می‌کنند.

گنجه: لانه های بزگ با ارتفاع متفاوت کبوتر را گویند.

ناحریف: کبوتربازانی که «حریف» یکدیگر نیستند، یعنی با یکدیگر روابط دوستانه دارند و کبوتر یکدیگر را بلاعوض [و بدون دریافت «میلی» از یکدیگر]، به صاحب اصلیش مسترد می‌دارند، «ناحریف» خوانده می‌شوند.

 

 

نژادهای کبوتر اهلی

 

کبوتر شاهی King Pigeon

 

نژادی آمریکایی است که از آن گونه‌هایی به رنگ‌های سفید، نقره‌ای، آبی تیره، سرخ وزرد وجود دارد. معمول‌ترین آن‌ها گونه سفید است. گونه سفید در آمریکا از تلاقی سفید رومی، سفید مالت Maltese وسفید دوشس Duches به وجود آمده‌است. گونه نقره‌ای نیز از تلاقی دوشس وموندین به وجود آمده وجثه‌ای بزرگ تر وحالتی آرام تر از سفید دارد. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم وکبوتر ماده بالغ در حدود ۷۵۰ گرم ووزن هر جفت جوجه بین ۹۰۰ تا ۱۳۵۰ گرم است. این نژاده سالیانه ۸ تا ۱۵ جفت جوجه می‌دهد. کبوترهای این نژاد از کالبدی کشیده ومستقیم ودم افقی برخوردارند. استحکام بال‌ها بسیار زیاد است واندام محکم بوده، سینه عریض می‌باشد، گردن ستبر وشکیل بوده، جمجمه گرد وبزرگ می‌باشد وسر به رنگ سفید ومخطط است. در سال ۱۹۴۰ در آمریکا گونه‌ای از این نژاد به نام کبوتر « شاهی شناسا» پرورش داده شد. از محسنات این گونه توانایی شناختن دو جنس نر وماده آن از یکدیگر می‌باشد، که به علت تفاوت رنگ پرها در دو جنس امکان پذیر می‌گردد.

 

کبوتر گاینت هومر Giaint Homer Pigeon

 

این نژاد از بهترین نژادهای گوشتی کبوتر است. وزن کبوتر نر بالغ در حدود ۹۰۰ گرم وکبوتر ماده بالغ تقریباً ۷۰۰ گرم ووزن هر جفت جوجه ۴۰۰ تا ۶۰۰ گرم است. این نژاد سالی ۸ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد. تنوع رنگ زیادی دارد ومتداول‌ترین رنگ مربوط به گونه‌ای است که رنگ سر، دم ودو طرف بال‌ها آبی تیره وباقی اجزای بدن، سفید است، این نژاد خیلی به نژاد چاهی شبیه‌است، سرش بدون پر وپاهایش نیز بدون پر است. این نژاد دو خاصیت ممتاز دارد : یکی آن که از جمله بارورترین وپر نسل‌ترین کبوترها به شمار می‌رود ودیگر این که برای تغذیه انسان گوشت مناسب ولذیذی دارد.

 

کبوتر رنت Rant Pigeon

 

این نژاد سنگین وزن‌ترین کبوتر است، وزن پرنده بالغ آن در حدود ۵/۱ کیلوگرم است ورنگ‌های متفاوتی دارد که بیشتر به رنگ سفید است. این نژاد سالیانه ۴ تا ۶ جفت جوجه می‌دهد ووزن هر جفت جوجه آن ۵/۱ تا ۲ کیلوگرم است. این نژاد از بدنی کشیده وسینه‌ای عمیق برخوردار است.

 

کبوتر کارنیه Carneau Pigeon

 

کبوترهای کارنیه از کبوترهای جنوب بلژیک وشمال فرانسه به وجود آمده ودر اوایل قرن بیستم در آمریکا بر روی آن‌ها کار شده‌است. این نژاد دو رنگ سرخ وسفید دارد ورنگ سرخ آن فراوانی بیشتری دارد. سر پرنده وپاهایش بدون پر است. وزن کبوتر نر بالغ حدود ۷۰۰ گرم و کبوتر ماده بالغ حدود ۶۰۰ گرم است. این نژاد سالیانه ۶ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد ووزن هر جفت جوجه حدود ۹۵۰ تا ۱۰۰۰ گرم است. این نژاد از لحاظ جثه به طور محسوسی از نژاد شاهی کوچک تر است. رنگ گونه‌های قرمز آن تقریباً به رنگ شاه بلوط وبسیار زیباست.

 

کبوتر موندن Mondaine Pigeon

 

این ن:ژاد دو تیره دارد، تیره سوئیسی که سفید رنگ با سری بدون پر است وتیره فرانسوی با رنگ‌های مختلف نظیر سرخ، سفید، زرد، سیاه، آبی تیره ونقره‌ای که با وجود کاکلی بر روی سر مشخص می‌شود. نژاد موندن شبیه مرغ است ووزن پرنده در حدود ۱ تا ۵/۱ کیلوگرم است وسالیانه ۶ تا ۱۲ جفت جوجه می‌دهد و وزن یک جفت جوجه آن ۱۲۵۰ گرم است. پاهای این نژاد پرهای انبوهی دارد. این نژاد تنومند بوده، دم پرنده پایین افتاده ومعمولاً به رنگ سفید می‌باشد.

 

کبوتر چین دار شرقی Oriental Frills Pigeon

 

مهم‌ترین مشخصه این نژاد منقار کوتاه آن است که به آن شکلی زیبا می‌دهد ودر انواع اصیل معمولاً منقار پرنده کوتاه وپهن است. منشاء این نژاد سرزمین خاورمیانه ومخصوصاً مصر می‌باشد. نژاد اصیل آن چشم‌های درشت با پلکی سفید رنگ دارد وبر روی سینه کاکلی نیم دایره‌ای به صورت کروات دارد وبر روی پاها پرهای کوچکی دارد واگر از گوشه به آن نگاه شود، چشم‌ها وپاها در یک راستا دیده می‌شوند. شکل سرپرنده، چیزی بین کروی وبیضی شکل است ورنگ حدقه چشم آن پرتقالی است که این حالت در پرندگانی که سر سفید دارند، تیره رنگ می‌باشد. این پرنده به شدت با ادمی انس والفت می‌گیرد واز او نمی‌ترسد. با غرور می‌ایستد وتحمل خوبی دارد واز جهت پرواز وحرکت نیرومند است وبه خوبی زاد وولد می‌کند وبرخی از پرورش دهندگان معتقدند که پرورش آن با دیگر کبوترها متفاوت است اما حقیقت این است که پرورش آن با سایر انواع پرندگان زینتی تفاوتی ندارد وفقط باید توجه داشت که مانند تمامی انواع پرندگان زینتی بهتر است که تخم این نوع پرنده را در زیر پرندگان معمولی قرار داد واز آن‌ها جوجه گرفت، زیرا که پرندگان زینتی اصولاً قادر به نگهداری از تخم وجوجه آوری نیستند. قیمت آن در بازار متفاوت است ولی معمولاً نژادهای خالص آن بسیار گران قیمت می‌باشند.

 

کبوتر مکه Makka Pigeon

 

اصل این نژاد به سه جا نسبت داده می‌شود که این سه مکان عبارتند از :شهر صنعا در یمن، شهر مکه وکشور مصر، وبیشتر به نظر می‌رسدکه اصل آن از شهر صنعای یمن بوده واز آن جا به مکه ومصر برده شده‌است. این نژاد از آواز بسیار خوب ودلنسینی برخوردار است که با آواز سایر کبوترهامتفاوت است.جثه‌ای کوچک دارد وتا حدودی شبیه کبوتر معمولی است، در هنگام ایستادن دو بال از دو طرف بدن پرنده آویزان می‌شود وچشمانش کاملاً مشکی است وغالباً بر روی پنجه‌های پا راه می‌رود ودر هنگام آواز خواندن بدنش به لزره در می‌آید. پاها کوتاه وکوچک است، نژاد خالص آن کاکل ندارد وپاپر نیست. هرچند که اخیراً انواع کاکل دار وپاپر آن نیز تولید شده‌اند. رنگ آم معمولاً سیاه وسفید است وبه رنگ‌های دیگری نظیر سرمه‌ای وسرخ نیز دیده شده‌است، این نزاد نمی‌تواند به خوبی از تخم‌ها مراقبت نماید واز جهت زاد وولد چندان مرغوب نیست وبهتر است که آن را به صورت انفرادی در قفس نگهداری کرد. مدت آواز خوانی پرنده طولانی است وبه همین علت برخی از پرورش دهندگان به علت سر وصدای زیاد، میل چندانی به پرورش آن ندارند.

 

کبوتر بخارا (جارچی) Trumpeter

 

این نژاد از زیباترین انواع کبوتر بوده واز گران قیمت‌ترین گونه‌های کبوتر به شمار می‌رود وپرورش دهندگان کبوترهای زینتی وعلاقمندان به شرکت در نمایشگاه‌ها، در بین پرندگان خود حتماً از این نوع پرنده نگهداری می‌کنند. کبوتر بخارا پرهای انبوهی دارد که در همه جهت پر پشت می‌باشند وگونه‌های خالص آن حجیم با پرهای انبوهی بر روی سرها وپا می‌باشند. زاد وولد چندانی ندارد وتوجه کافی به جوجه‌های خود مبذول نمی‌کند وپرورش دهندگان با چیدن پرهای اطراف چشم وقسمتی از پرهای پا واطراف مخرج پرنده، تلاش می‌کنند تا میزان نرینه گی کبوترهای نر را افزایش دهند، اما با این همه بهتر است که تخم‌های بارور این پرنده را در زیر پرندگان دیگری که به نگهداری جوجه‌ها اهمیت می‌دهند، گذاشت تا جوجه‌ها قوی ونیرومند بار بیایند، بویژه این که جوجه‌های این نژاد از کوچکی دارای پرهای انبوه می‌باشند وبدیهی است که این میزان پر نیاز به خونرسانی وتغذیه مناسب دارد. گونه‌های متفاوتی از این نژاد پدید آمده‌است به گونه‌ای که در برخی‌ها کاکل رشد فراوانی یافته‌است ودر برخی دیگر نیز کاکل رشد چندانی ندارد وبرخی جثه متوسط وبرخی جثه بزرگی دارند. اما آن چه کبوتر بخارای اصیل را متمایز می‌سازد، این است که گردن آن به سوی جلو وپایین متمایل است وبر پس سر پرنده کاکل وجود دارد وپاها در مقایسه با سایر گونه‌ها بزرگ تر اند. این پرنده می‌تواند پرهای کاکل خود را سیخ نگه دارد. رنگ‌های متفاوتی دارد وبیشتر به رنگ سیاه وسفید وسرخ وزرد دیده می‌شود.

 

کبوتر یعقوبی Jacobin Pigeon

 

کبوتر بسیار زیبایی است که به رنگ‌های مختلف دیده می‌شود ودورتا دور سر آن را پرهای انبوهی فرا می‌گیرد که از پس سر کبوتر شروع شده وبه جلوی گردن آن ادامه می‌یابد. از عیوب این نژاد عدم نگهداری از تخم وعدم پرستاری از جوجه‌ها است. میزان پرهای نرم اطراف سر وگردن پرنده گاهی آن قدر زیاد وانبوه‌است که چیزی از سر پرنده، چشم‌ها ومنقار آن دیده نمی‌شود وبه همین علت برخی از پرورش دهندگان اقدام به چیدن پرهای مزاحم می‌کنند تا پرنده بتواند به خوبی ببیند. در نژاد اصیل پرهای دور گردن مانند طوقی انبوه دورتادور گردن را فرا می‌گیرد. معمولاً پرهای دم وبال‌ها سفید رنگ بوده وباقی اجزای بدن به رنگ‌های متفاوتی نظیر: سرخ وسیاه وزرد وسرمه‌ای می‌باشد. آخرین پر بال بلند وطولانی است به طوری تا دم رسیده وگاهی ازآن نیز فراتر می‌رود. منشأ این نژاد هندوستان است. نوع دیگری از این نژاد که اصالت کمتری دارند، پرهای دورتادور گردن وسر کمتر بوده ودر اطراف پیشانی وچشم پرها رشد نمی‌کند. چشم‌های آن مروارید مانند است. این نژاد به جوجه‌های خود توجه کافی مبذول می‌کند وبر خلاف نژاد اصیل از سرعت خوبی در پرواز برخوردار است. منشأ این نوع کبوتر نیز وسط وشمال قاره اروپا وکشورهایی نظیر اتریش، هلند وبلژیک است. قیمت کبوترهای اصیل بسیار گران است اما کبوترهای غیر اصیل قیمت‌های متفاوتی دارند.

 

کبوتر دمنده Pouter Pigeon

 

کبوتر دمنده یکی از قدیمی‌ترین انواع کبوترهای زینتی است که تاریخ پیدایش آن به سال ۱۷۳۵ میلادی باز می‌گردد. این کبوتر همچنین به نام کبوتر انگلیسی نیز معروف است زیرا که اولین بار در انگلستان ظاهر شد وپرورش دهندگان انگلیسی با آمیزش دادن گونه‌های مختلفی از کبوتر، این نژاد را به وجود آوردند. این کبوتر می‌تواند به صورت شگفت انگیزی در سینه وگردن وسر خود بدمد وبه همین علت به آن دمنده می‌گویند ودر اثر نفخ این منطقه قد وقواره کبوتر بزرگ تر به نظر می‌رسد. بدن این گونه کبوتر کشیده ولاغر است واز جهت نگهداری از تخم‌ها وجوجه‌ها بسیار خوب است. منشأ آن شمال اروپا، انگلستان، بلژیک وآلمان است وآب وهوای سرد ومعتدل برای پرورش آن مناسب است، اما در آب وهوای گرم بدن کبوتر ضعیف شده وبه بیماری‌های مختلف مبتلا می‌گردد. قیمت برخی از انواع آن بسیار گران است بویژه اگر چینه دان بزرگ ویا رنگ آن نادر وکمیاب باشد.

 

کبوتر میگسار Tippler Pigeon

 

این نژاد یکی از معروف‌ترین کبوترهای تیز پرواز است که می‌تواند به مدت ده ساعت مستمر پرواز کند ودر آسمان آن قدر بالا برود که دیگر با چشم غیر مسلح دیده نشود. معمولاً رنگ بدن آن سفید رنگ وبرخی اجزای بدن آن خاکستری رنگ وچشمان آن مرواریدی است وبرخی نیز چشم‌های سیاه دارند که از ارزش کمتری برخوردارند وقدرت پرواز کمتری دارند. منشأ این نژاد پاکستان است. انگلیسی‌ها قبل از استقلال هند وپاکستان تعداد زیادی از این پرنده را به انگلیس بردند واز آن جا به اروپا برده شد وباعث شگفتی بسیاری از پرورش دهندگان شد وتا امروزه نیز از ارزش خاصی بین پرورش دهندگان کبوترهای مسابقه به شمار می‌رود. نژاد خالص «تپلر» اندامی کوچک ووزنی سبک دارد که رنگ بدن کبوتر سفید ورنگ بال‌ها خاکستری است وچشم‌ها مرواریدی است. «تپلر»گونه‌های مختلفی دارد، اما قدرت وتوانایی هیچ کدام از این گونه‌ها به اندازه گونه اصلی نمی‌باشد. آموزش این نوع کبوتر بر اوج گیری در آسمان نیازمند آموزش طولانی ومشخصی می‌باشد وبسیاری از پرورش دهندگان این نوع کبوتر در انگلستان وکانادا به شدت با یکدیگر رقابت می‌نمایند تا بتوانند رکوردهای جدیدی در زمینه اوج گیری برای مدت‌های طولانی که گاهی به ۲۲ ساعت می‌رسد را بشکنند. ودر این رکورد گیری‌ها، اوج گیری وپرواز مستمر دو شرط اساسی به شمار می‌روند. گونه‌ای از این نژاد دیده شده که در اثنای پرواز اقدام به معلق زدن به سوی عقب می‌نماید، که این گونه از کبوترها برای مسابقات اوج گیری مناسب نیستند زیرا که معلق زدن باعث خستگی کبوتر شده وکبوتر نمی‌تواند برای ساعات پی در پی درآسمان اوج بگیرد. کبوتر«تپلر» به صورت تدریجی ودایره وار اوج می‌گیرد که مرکز دایره پرواز کبوتر، محل سکونت او می‌باشد وآن قدر بالا می‌رود که دیدن آن درآسمان دشوار می‌شود ودر هتگام فرودآمدن نیز از همین روش استفاده می‌کند، منتهی دایره‌های فرودی کبوتر کوتاه تر هستند. کبوتر «تپلر» دو بال قوی ونیرومند دارد که ابزاری مناسبی برای اوج گیری به شمار می‌روند ومعمولاً کبوترهایی که تند تند بال می‌زنند نمی‌توانند برای مدت طولانی ومستمر پرواز کنند، که این حالت در تپلر دیده نمی‌شود. سبکی وزن کبوتر «تپلر» یکی دیگر از عواملی است که باعث می‌شود که پرنده ساعت‌های طولانی بدون خستگی درآسمان پرواز کند.

کبوتر با ذات خوب و شکار بیار خوب فقط دمگیر از هر نوعش که باشه

(اصفهان خ عطار نیشابوری از اول خیابان تا آخرش همه جور کفتری پیدا میشه ازشیر مرغ تا جون آدمیزاد) موفق باشید .

اینم عکس سبز ای خودم که ننه آقاش با دودرو تابیدن گرد خونه نقطه آسمون آبی میشن میگی نه تیر ماه بیا اصفهان برات بزنم بالا ننشون تهرونی خال سیاس ولی آقاشون سبز صحرائی دم عصر قاطی تیپ نشستن رو بوم منم ماده را چیدم نر را بالا پائین میکردم ماده رم کشیدم پرش تخت شد خودشون همینجور کشکی ک..... جلد شدن دسگرد گز برخوار گردنه ملا احمد نائین پرشون دادم پس اومدن امسال با چنتا مفلق شازده سیاه و سرخ دم تخت سفید بردم سگزی ول کردم مفلقا پربه پر همین نر سبز صحرائی و ماده خال سیا تهرونی پس اومدن

 

 

[ پنجشنبه یازدهم اسفند 1390 ] [ 21:52 ] [ صادق ] [ ]
اینم نوع شازده

 

 

آپلود عکس

[ پنجشنبه یازدهم اسفند 1390 ] [ 21:47 ] [ صادق ] [ ]
 
      

 

   
 این نژاد از معدود نژادهای پرشی  در قاره ی اروپا می باشد.جایی که بیشتر یا رنگ و نقش کبوترها مورد قضاوت قرار می گیرد یا پرش های مسافتی.اما نژاد صرب که از کبوتر های بومی شده ی یوگسلاوی و صربستان است ، نژادیست کاملا پرشی . این کبوتر ها استیلی عضلانی ، سینه ای پهن و چشمانی تیز بین دارند و معمولا در دسته های  10 تا 15 تایی می پرند.این کبوتر ها بعد از سی دقیقه کاملا نقطه می شوند ( ارتفاعی بین 1000 تا 1600 متر ) و دست کم 5 تا 7 ساعت مایه پرواز می کنند ؛ و سپس به صورت گروهی یا تک تک می شینند .

      

                    (  این کبوتر ها مانند همه ی کبوترهای پرشی ، بدنی محکم ولی سبک دارند. ) 

       تاریخچه ی نژاد :

      اگرچه پژوهش های زیادی  در باره ی این نژاد انجام شده است . در سال 1920 کلوپ هایی تنها ویژه ی این نژاد در یوگسلاوی  و سپس  در جاهای دیگر شروع به فعالیت کردند . اما پیشینه ی این کبوتر هنوز نیمه مبهم است ؛ تعدادی عقیده دارند که این نژاد قرنها پیش از کبوتر های یونانی و مجارستانی درست شده و تعدادی دیگر معتقدند که این نژاد از ریشه ی کبوترهای پرشی ترکیه  می باشد ، که در قرنهای اخیر مهاجران با خود به صربستان برده و با نژاد محلی ترکیب کرده اند.

             

                                       ( بیشتر کبوتر های این نژاد کاکلی می باشند.)

      کبوتر پرشی صرب  در بیشتر رنگ های  معمول دیده می شوند ، ( تعداد سبز ها بیشتر از دیگر رنگهاست ) و بیشتر آنها  دارای چشمانی سفید صدفی هستند و 12 تا 14 دم دارند.

همچنین رکورد پرش در این نژاد 15 ساعت است ، که البته این ساعت ها همه در هوای مطبوع و خنک اروپا که هیچگاه از سی درجه بالاتر نمی رود ، به دست آمده.احتمالا نژادهایی که ژنتیک آنها با این آب و هوا سازگار شده در گرمای ایران ساعت بالایی نخواهند آورد.

[ پنجشنبه چهارم اسفند 1390 ] [ 9:33 ] [ صادق ] [ ]
                                                  

 

                                            

اول از همه چیز از سلامت کفتر اطمینان حاصل کنید تا که مریض نباشد یا شکستکی و فلج شده نباشد در کل ناقص نباشد     

2_کفتر پرشی خوب باید سینه هایی پهن داشته باشد چون یک سینه ی پهن درون ان بی شک شش های بزرگ و قوی برای تنفس وجود دارد 

3_داری سری درشت و گرد باشد وگردنی اسبی وکشیده(گردن اسبی)باشدطوری که فرم سر و نوک و گردن به هم بیان سرش به تنش بیارزه

4_هنگام باز کردن بال سه شاه پر اخرش هم اندازه وبی فاصله وموج دار باشد شاه پرهای قوی و محکمی داشته باشد

5_نوک و پاهای ان اندازه باشد یعنی نوک نازک (نوک سوزنی)داشته باشد( نه زیاد بلند ونه زیاد کوتاه)پاهای ظریف و کوتاهی داشته باشد وناخن های بلند و صاحب پنجه ای پهن باشد

6_رنگ چشم هر رنگ که باشد شفاف و درشت باشد

نکته1:کفترانی که هیکل بزرگی دارند پرش دادن انها سخت است بهتر است کفترانی با هیکل مناسب نگهداری کنید

نکته2_کفتر پرشی خوب را به سختی می توان در دست نگه داشت و همیشه در جنب و جوش است

نکته3_یک کفتر پرشی خوب همیشه صدای بال زدنش کم است بطوری که اگر در پشت سر شما بپرد صدای کت زدنش را نمی شنوی

به شما توصیه میکنم (هر چند کوچکتر از انم که به شما بزرگان توصیه کنم) نژاد اصیل کفتر نگهداری کنید هر چند کم ولی درست عشق بازی کنید

[ دوشنبه هفدهم بهمن 1390 ] [ 11:22 ] [ صادق ] [ ]
.: Weblog Themes By themzha :.

درباره وبلاگ

از اصفهان
پيوندهای روزانه
امکانات وب

امارگیر حرفه ای سایت

داستان روزانه
Untitled Document
دریافت کد خوش آمدگویی